Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Ο Ανεμόμυλος (Μέρος 2ο-τεχνικά χαρακτησριστικά & η αποκατάσταση του)


 (φωτογραφία πάνω:ο ανεμόμυλος με χιόνια, φώτο:Λ.Γ.)
Τα υλικά του ανεμόμυλου- τεχνικά χαρακτηριστικά
Τα ανοίγματα γεφυρώνονται με τοξωτά ανώφλια ενώ οι παραστάδες επί των εξωτερικών όψεων της τοιχοποιίας δομούνται από λαξευμένους λίθους. Η λιθοδομή είναι ομοιόμορφη σ’ όλο το ύψος. Αποτελείται από λίθους της περιοχής, διαφόρων πετρωμάτων και χρωματικών αποχρώσεων, δομημένους κατά της πεπλατυσμένη πλευρά με κονίαμα του οποίου το πάχος στους αρμούς ποικίλει καθόσον καλύπτει
το ανώμαλο του σχήματος των λίθων. Κυκλοτερείς ξυλοδεσιές υπάρχουν στα επίπεδα των δύο δαπέδων.
Οι λίθοι εμφανίζουν μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. Από τα δείγματα αναγνωρίζονται γνεύσιοι, σχιστόλιθοι, δουνίτες, σχιστοποιημένοι δουνίτες, γάββροι, χαλαζιόλιθοι κ.ά.. Στην περιοχή αφθονούν οι γάββροι και οι δουνίτες. Ρηγματωμένοι λίθοι, τεμάχια των οποίων αποσπώνται με το χέρι είναι ευνόητο ότι δεν χρησιμοποιούνται. Λίθοι στρωσιγενείς κτίζονται έτσι ώστε να υφίστανται καταπόνηση κάθετα στη διεύθυνση των στρώσεων.

Η αποκατάσταση του ανεμόμυλου της Ορμύλιας Από το 1981, τόσο ο ανεμόμυλος όσο και το αγροτεμάχιο στο οποίο είναι κτισμένος έχει περιέλθει στην κυριότητα του Δήμου Ορμύλιας. Ύστερα από ενέργειες του δήμου και της 4ης Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων Θεσσαλονίκης, το κτίσμα κηρύχτηκε διατηρητέο και αποφασίστηκε η αναστύλωσή του. Ο δήμος ανέθεσε την σύνταξη της αρχικής μελέτης στην Ελένη Τρεμπέλα και μετά από την εξασφάλιση κονδυλίου για την έναρξη των αναστηλωτικών εργασιών, απευθύνθηκε στο Εργαστήριο Σιδηροπαγούς Σκυροδέματος για την εκπόνηση της μελέτης στήριξης σύμφωνα με τους όρους της παραπάνω εγκριτικής απόφασης της 4ης Εφορείας Νεώτερων Μνημείων. Η μελέτη εκπονήθηκε σε 3 στάδια:
1) Έρευνα της υφιστάμενης κατάστασης
2) Έλεγχος στατικής επάρκειας της λιθοδομής στην παρθενική της φάση.
3) Προτάσεις στερέωσης.

Κι άλλες φωτογραφίες του Ανεμόμυλου:

















(1η φώτο:δεύτερος όροφος του ανεμόμυλου,2η φώτο:ο ανεμόμυλος,3η φώτο:εσωτερική σκάλα του ανεμόμυλου)Για αυτές τις φωτογραφίες ευχαριστούμε τον Πασχαλίδη Σάκη

6 σχόλια:

  1. ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΣ

    Ο ανεμόμυλος είναι μια διάταξη που χρησιμοποιεί ως κινητήρια δύναμη την κινητική ενέργεια του ανέμου ( αιολική ενέργεια ). Χρησιμοποιείται για την άλεση σιτηρών την άντληση, την άντληση νερού, καθώς και σε άλλες εργασίες. Τα συγκροτήματα που μετατρέπουν την αιολική ενέργεια σε ηλεκτρική χαρακτηρίζονται ως ανεμογεννήτριες ή ανεμοηλεκτρικές γεννήτριες
    Γενικά
    Η αιολική ενέργεια μια από τις παλαιότερες φυσικές μορφές ενέργειας αξιοποιήθηκε από πολύ νωρίς για την παραγωγή μηχανικού έργου και έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην εξέλιξη της ανθρωπότητας. Η σημασία της ενέργειας του ανέμου φαίνεται στην Ελληνική μυθολογία όπου ο Αίολος διορίζεται από τους θεούς ως ¨ταμίας των ανέμων¨
    Ο άνθρωπος πρωτοχρησιμοποίησε την αιολική ενέργεια στα ιστιοφόρα πλοία, γεγονός που συνέβαλε εξαιρετικά στην ανάπτυξη της ναυτιλίας. Μια άλλη εφαρμογή της αιολικής ενέργειας είναι οι ανεμόμυλοι. Μαζί με τους νερόμυλους συγκαταλέγονται στους αρχικούς κινητήρες που αντικατέστησαν τους μυς των ζώων ως πηγές ενέργειας. Διαδόθηκαν πλατιά στην Ευρώπη επί 650 χρόνια από τον 12ο μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε άρχισε σταδιακά να περιορίζεται η χρήση τους, λόγω κυρίως της ανάπτυξης της ατμομηχανής. Η οριστική τους εκτόπιση άρχισε μετά τον Α¨ Παγκόσμιο πόλεμο, παράλληλα με την ανάπτυξη του κινητήρα εσωτερικής καύσης και τη διάδοση του ηλεκτρισμού. Κατά την 10/ετια του 1970 όμως, το ενδιαφέρον για την εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας με ανεμογεννήτριες και ανεμόμυλους ανανεώθηκε λόγω της ενεργειακής κρίσης και των προβλημάτων που δημιουργεί η ρύπανση του περιβάλλοντος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΣ ( συνεχεια)
    Οι πρώτοι ευρωπαϊκοί ανεμόμυλοι Ο ανεμόμυλος έφθασε στην Ευρώπη από τους Άραβες, σχηματοποιήθηκε δε στον τύπο του κατακόρυφου ρωμαϊκού υδραυλικού τροχού, με τη διαφορά ότι ο ανεμόμυλος είχε στη θέση του τροχού κατακόρυφα φτερά που μετέδιδαν την κίνηση στις μυλόπετρες με ένα ζεύγος οδοντωτών τροχών. Ο μύλος τοποθετούνταν σε κατακόρυφο στυλό ώστε να πετυχαίνεται μετωπική ( κάθετη ) πρόσπτωση του ανέμου από όλες τις διευθύνσεις. Οι πρώτοι τέτοιοι περιστρεφόμενοι μύλοι ( post mills ) εμφανίστηκαν στην Γαλλία το 1180 , στην Αγγλία το 1191 και στη Συρία την εποχή των σταυροφοριών (1190) Η πρώτη απεικόνιση τέτοιου μύλου βρίσκεται σε ένα ψαλτήριο ( windmill Psalter) από το Καντερμπουρυ της Αγγλίας ( γύρω στο 1260)
    Οι περιστρεφόμενοι μύλοι είχαν ξύλινο σώμα σαν κουτί που περιείχε τις μυλόπετρες και τους συναφείς μηχανισμούς και στήριζε τα ιστία. Ο κατακόρυφος άξονας στηρίζονταν με τέσσερις αντηρίδες και συνδεόταν με ένα εγκάρσιο διαμήκες δοκάρι ( όπως ακριβώς το οριζόντιο σκέλος του γράμματος «Τ») στο οποίο επίσης στηριζόταν και το σώμα του ανεμόμυλου. Σε μερικούς από τους πρώτους μύλους ο κατακόρυφος άξονας ήταν θαμμένος στο έδαφος μαζί με τις αντηρίδες υποστήριξης του, γιαυτο και ο τύπος αυτός του μύλου ονομάζεται ¨ανεμόμυλος θαμμένου άξονα ¨. Αργότερα το κάτω μέρος της κατασκευής ενισχύθηκε με την προσθήκη ενός κυκλικού θαλάμου που χρησίμευε και για αποθήκη. Το κύριο σώμα του μύλου ήταν επισκέψιμο μέσω μιας σκάλας που βρισκόταν στο πίσω μέρος του μύλου. Μέσα στο μύλο και επάνω στον άξονα που έφερε τα ιστία, ήταν τοποθετημένος ο μηχανισμός του φρένου, δηλαδή μια τροχαλία στην περιφέρεια της οποίας ενεργούσε η σιαγόνα του φρένου. Για να ελευθερωθεί το φρένο ήταν αρκετό να τραβηχτεί ένας βαρύς μοχλός. Πρόκειται δηλαδή, για μηχανισμό που αποτελεί το πρώτο παράδειγμα μηχανισμού « με ασφάλιση έναντι ενδεχόμενης λειτουργικής αστοχίας» ( fail safe device)
    Στις αρχές του 14ου αιώνα αναπτύχθηκε στη Γαλλία ο ανεμόμυλος σε σχήμα πύργου ( ξετροχαρης ) . Σε αυτόν τον τύπο ανεμόμυλου οι μυλόπετρες και οι οδοντωτοί τροχοί ήταν τοποθετημένοι σε έναν σταθερό με κινητή οροφή η << κάλυμμα >> στην οποία στηρίζονταν τα ιστία και η οποία μπορούσε να στραφεί επάνω σε ειδική τροχιά , στην κορυφή πύργου . Oi πλίνθινοι και οι λίθινοι πύργοι είναι συνήθως κυκλικής διατομής ενώ οι ξύλινοι είναι σχήματος οκταγωνικής πυραμίδας που μοιάζει κάπως με γυναικείο νυχτικό ( smock ) από όπου προήλθε και η αγγλική ονομασία αυτών των μύλων ( smock mills). Η πιο παλιά εικόνα μύλου σε σχήμα πύργου υπάρχει σε ένα γαλλικό ψαλτήριο του 1420 περίπου και οι δυο τύποι των μύλων που αναφέρθηκαν παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν πλατιά στην Ευρώπη και μεταφέρθηκαν αργότερα στην Αμερική από Ευρωπαίους αποίκους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι πρώτοι ευρωπαϊκοί ανεμόμυλοι:
    Ο ανεμόμυλος έφτασε στην Ευρώπη από τους Άραβες, χρησιμοποιήθηκε δε στον τύπο του κατακόρυφου ρωμαϊκού υδραυλικού τροχού, με τη διαφορά ότι ο ανεμόμυλος είχε στην θέση του τροχού κατακόρυφα φτερά που μετέδιδαν την κίνηση στις μυλόπετρες με ένα ζεύγος οδοντωτών τροχών. Οι πρώτοι τέτοιοι περιστρεφόμενοι μύλοι εμφανίστηκαν στη Γαλλία το 1180, στην Αγγλία το 1191 και στη Συρία την εποχή των Σταυροφοριών (1190).
    Στις αρχές του 14 ου αιώνα αναπτύχθηκε στη Γαλλία ο ανεμόμυλος σε σχήμα πύργου (ξετροχάρης), Σε αυτόν τον τύπο ανεμόμυλου οι μυλόπετρες και οι οδοντωτοί τροχοί ήταν τοποθετημένοι σε ένα σταθερό πύργο με κινητή οροφή ή “κάλυμμα”, στην οποία στηρίζονταν τα ιστία και η οποία μπορούσε να στραφεί επάνω σε ειδική τροχιά, στην κορυφή του πύργου.
    Ο “περιστρεφόμενος ανεμόμυλος με κοίλο εσωτερικά άξονα” επινοήθηκε στις Κάτω Χώρες στις αρχές του 15ου αιώνα. Διέθετε έναν κατακόρυφο άξονα με γρανάζια στα δύο του άκρα ο οποίος περνούσε μέσα από τον κοίλο άξονα και κινούσε ένα τροχό με περιφερειακά διαταγμένα σκαφίδια που μετέφερε το νερό σε υψηλότερη στάθμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μάλλον εννοεί, πως έπεσε το εξωτερικό του μέρος από τους ανέμους

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.