Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Η ΦΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΗ ΖΩΗ

Ο Εδουάρδος Χάουελλ αντισμήναρχος και αργότερα αρχηγός της αγγλικής πολεμικής αεροπορίας (ΡΑΦ) έγραψε την περιπέτειά του σε βιβλίο με τον παραπάνω τίτλο, όπου και αναφέρει την Ορμύλια ως ένα σταθμό της πορείας του...
Στις 20 Μαΐου 1941, στη μάχη της Κρήτης άρχισε η επίθεση από αέρος των Γερμανών με τα βομβαρδιστικά Γιούνκερς 88. Στις μάχες που ακολούθησαν τραυματίστηκε βαριά στο αριστερό του ώμο και στη δεξιά ωλένη. Είχε κοπεί και η αρτηρία. Είχε χτυπηθεί από κάποιο Γερμανό αλεξιπτωτιστή με δύο σφαίρες αυτομάτου.  Οι στρατιώτες που ήταν μαζί του αποφάσισαν να συρθούν στη ρεματιά κι από εκεί να επιστρέψουν στις γραμμές τους. Ο αντισμήναρχος  δεν μπορούσε να συρθεί λόγω της κατάστασής του και αφού τον βοήθησαν να σηκωθεί άρχισε να τρέχει για να διασχίσει μια ανοιχτή έκταση ως το μέρος που ήταν προφυλαγμένο. Στα πέντε βήματα, προτού φτάσει στη ρεματιά λιποθύμησε. Όταν συνήλθε είδε τον Μπιλ το φίλο του και κάποιους αεροπόρους που τον μετέφεραν σε μια καλύτερη θέση. Ο Μπιλ είχε τραυματιστεί νωρίτερα στο στομάχι κι έμεινε διπλωμένος από τον πόνο. Ήταν αποφασισμένος να φτάσει στις γραμμές τους και τα κατάφερε, αφήνοντας τον αντισμήναρχο με δύο άλλος αεροπόρους με την υπόσχεση πως θα έφερνε βοήθεια. Σε λίγο έδιωξε τον έναν αεροπόρο. Θέλησε να αυτοκτονήσει και έβαλε το πιστόλι κάτω από το σαγόνι του, με δεν είχε τη δύναμη να το κάνει λόγω της εξασθένησής του. Σαν τον είδε ο άλλος αεροπόρος του πήρε το πιστόλι. Λίγο μετά έδιωξε και τον άλλο αεροπόρο κι έμεινε μόνος του. Το αίμα του τράβηξε τις μύγες που τον βασάνιζαν, καθώς σέρνονταν στο πρόσωπό του. Θεωρεί ότι του έσωσαν τη ζωή, γιατί άφησαν τ’ αυγά τους που έγιναν σκουλήκια  κι έφαγαν τις σάπιες σάρκες μ’ αποτέλεσμα να μην πάθει γάγγραινα. Βασανισμένος από τους πόνους και τη δίψα κάτω από τον καυτό ήλιο επιθυμούσε το θάνατο. Τελικά τον βρήκαν έξι νεαροί Γερμανοί αλεξιπτωτιστές, ύστερα από τρεις μέρες. Ήταν από τους πρώτους Άγγλους αιχμαλώτους που μεταφέρθηκε με αεροπλάνο σε στρατόπεδο αιχμαλώτων στα περίχωρα της Αθήνας. Μπήκε στο νοσοκομείο και του έκανε επέμβαση ένας Βρετανός χειρούργος, ο Χάρβεϋ. Ο Γάλλος Ζακιέ που βρισκόταν στο διπλανό κρεβάτι ανέλαβε να τον περιποιείται, καθώς δεν μπορούσε να κουνήσει κανένα από τα χέρια του. Τον έπλενε, τον ξύριζε, έδιωχνε τις μύγες από το πρόσωπό του. Όταν πήραν το Ζακιέ, αυτή την ευθύνη ανέλαβε ο Μπους, ο οποίος έγινε μόνιμος σύντροφός του. Οι αιχμάλωτοι που ήταν στο θάλαμό άρχισαν να σκέφτονται τρόπους για να δραπετεύσουν. Ορισμένοι τα κατάφεραν άλλοι όχι, για τον ίδιο δεν υπήρχε τέτοια πιθανότητα στην κατάσταση που βρισκόταν.
Μια μέρα κατά το τέλος Νοεμβρίου έφτασε διαταγή να κλείσει το νοσοκομείο της Αθήνας και πως έπρεπε να μεταφερθούν στη Γερμανία μέσω της Θεσσαλονίκης. Η μεταφορά τους έγινε με πλοίο.  Εκεί γνώρισε τον Ντέρικ, τον Μπιλ και τον ….Μετά τα Χριστούγεννα άρχισε να γεννιέται η ιδέα να δραπετεύσουν. Μολονότι κάποιοι Έλληνες αξιωματικοί που ήταν εκεί αιχμάλωτοι τους αποθάρρυναν, λέγοντας του πως οι Γερμανοί φρουρούσαν πολύ προσεκτικά τη γέφυρα του Αξιού και το ποτάμι ήταν αδιάβατο και πως οι άνθρωποι πέθαιναν από την ελονοσία και την πείνα, αυτοί επέμεναν στα σχέδιά τους, περιμένοντας να περάσει το κρύο του χειμώνα. Στις 27 Μαρτίου μίλησε για το σχέδιό του στους φίλους του, οι οποίοι δεν το βρήκαν πραγματοποιήσιμο, γιατί ήταν αδύναμος και εξασθενημένος. Το τραύμα του αριστερού του ώμου δεν είχε κλείσει και το μπράτσο του ήταν δύσκαμπτο. Οι άνθρωποι εξάλλου στη Θεσσαλονίκη πέθαιναν από την πείνα κι οι Γερμανοί φύλαγαν καλά τα περάσματα και τα γεφύρια. Δεν ήξερε κανένα έξω από το νοσοκομείο και δε μιλούσε σχεδόν καθόλου ελληνικά.
 Πάνω από το σαμάρι του μαντρότοιχου, μια νύχτα έκανε το τόλμημα. Με οδηγό τον Πολικό Αστέρα πήγε ανατολικά. Ύστερα από περιπετειώδη διαδρομή Ασβεστοχώρι, Ζαγκλιβέρι, Άγιο Πρόδρομο, Βάβδο, Ν. Μουδανιά κινήθηκε προς Σιθωνία για να πάει στο Άγιο Ορος. Σε μια αγροικία κοντά στην Ορμύλια που γνώριζαν την κατάσταση κι είχαν γνώση για τους Άγγλους δραπέτες συνάντησε το φίλο του το Ντέρικ Σκωτ. Στη συνέχεια τους μετέφεραν σ’ ένα σπίτι μέσα στην Ορμύλια και κει τους φιλοξένησαν. Αυτό το σπίτι ήταν του Αγαπητού Αγαπητού. Δύο άντρες που ήταν ξαδέρφια  ο Μιχάλης κι ο Αλέκος(Μαρδάς) τους μετέφεραν κατά το μεταγκιτσ’νό σ’ ένα καταφύγιο. Εκεί ήταν κι άλλοι δραπέτες γύρω στους οχτώ. Ήταν ο Αυστραλός λοχίας Λεν, ο Λες, ο Μπιλ Ουάτσον από το Σίδνεϋ, ο Χάρυ Μπράουν, ο Στιούαρτ Μπράουν κι αυτός από το Σίδνεϋ, ο Ντέρικ Σκωτ, ο Τάφφυ ο Ουαλός. Αφού κάθισαν για καιρό ο Αγαπητός τους κατέβασε στο σπιτάκι που είχε στη θάλασσα. Από εκεί θα έφευγαν για τον Άγιο Νικόλαο με τα πόδια και ένα  καΐκι θα τους παραλάμβανε και θα τους μετέφερε στο Άγιο Όρος. Από κει διέσχισαν το Αιγαίο, έφτασαν στην Ίμβρο κι από κει στο Τσανάκ Καλέ της Τουρκίας. Μαζί με το Μέμνη και τον Έλληνα ταγματάρχη που τον συνόδευαν από τη στιγμή της φυγής του απ’ την Ελλάδα. Ύστερα από λίγες μέρες μπαρκάρισε για τη Σμύρνη. Η πρεσβεία τον διέταξε να φύγει για την Άγκυρα κι από εκεί έφυγε για την Αίγυπτο με αεροπλάνο, κάνοντας σταθμούς στα αεροδρόμια της Κύπρου και της Παλαιστίνης. Όταν έφτασε στην Αίγυπτο ο στρατάρχης Σερ Άρθωρ Τέντερ τον εξουσιοδότησε να γυρίσει αμέσως στην Αγγλία.



5 σχόλια:

  1. re sy gianni, mou eferes sto mualo ton pappou mou pou mou elege istories gia to pws fygadepsan polles fores agglous apo dw ston agio nikolao kai apo kei sthn aigypto... ksereis an poulane to biblio sthn ellada? h estw sto amazon?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το βιβλίο υπάρχει στον Δήμο, μπορείς να πας και να το βγάλεις φωτοτυπίες.
    Δεν γνωρίζω αν πουλιέται κάπου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αρχικά βρήκα είναι ότι το βιβλίο "Φυγή προς τη ζωή" έχει εκδοθεί από την "Αετός α.ε. Αθήναι" το 1948.
    Ακόμη βρήκα αυτό το απόσπασμα του ίδιου βιβλίου στα αγγλικά''Escape to live'' το οποίο τελικά πωλείται και στο amazon( http://www.amazon.com/Escape-Live-Edward-Howell/dp/0901269565 ):
    " Eventually, in a small village in Chalcidice(προφανώς εννοεί την Ορμύλια), he (Eδουάρδος Χάουελλ)was united with a varied band of other Allied escapers who had been hiding out on the peninsula for several months. Eventually the skipper of a small caique agreed to sail them to the Turkish island of Imbros..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κατα την Μάχη της Κρήτης ο Χάουελ ήταν επισμηναγός, διοικητής της 33ης Μοίρας της RAF (περιοδικό Αεροπορική Ιστορία τ.11 Υπερασπίζοντας το Μάλεμε - Η συμμετοχή της 30ής και της 33ης Μοίρας της RAF στη Μάχη της Κρήτης). Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντισμηνάρχου κι δεν έγινε ποτέ αρχηγός της RAF. http://www.heraldscotland.com/sport/spl/aberdeen/wing-co-edward-howell-1.223201 . Eπίσης, πολλά στοιχεία σχετικά με τον Χάουελ, αλλά και για το δίκτυο φύλαξης (στην Ορμύλια) και διαφυγής των στρατιωτών της Μ. Βρετανίας από την Χαλκιδική στα χρόνια 1941-1942, υπάρχουν στο βιβλίο του Π. Παπαπολυβίου ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.