Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

Παιχνίδια στην παλιά Ορμύλια

Στα παλιά τα χρόνια δεν υπήρχαν υπολογιστές ούτε PlayStation,gameboy και άλλα ηλεκτρονικά.
Ακόμη, δεν είχαν ποδήλατα, γήπεδα και μπάλες(ή αν είχαν κρατούσαν για λίγο καιρό μόνο,μετά χαλούσαν).Τα παιχνίδια των παιδιών τότε δεν είχαν τις απαιτήσεις του σήμερα και ορισμένες φορές ήταν πιο διασκεδαστικά...

Στην παλιά Ορμύλια το μέρος όπου σύχναζαν και έπαιζαν ήταν τ' Αλωνούδια(στην αρχή του τελεμπούρδου,στα ''πευκάκια'').
Μερικά παιχνίδια υπάρχουν ακόμη και σήμερα(σκοινάκι,κρυφτό) αλλά ορισμένα έχουν μείνει στην ιστορία(Πούλια, Ουννιάδες,Μπίτσιους,Ντριότ,Καυκούδια).
Πούλια:Αρχικά τοποθετούσαν μία μεγάλη πέτρα 5-6 μέτρα μακριά κι έριχναν μια πέτρα μικρότερη.Όποιος έφτανε κοντύτερα ήταν κι αυτός που ξεκινούσε πρώτος στο παιχνίδι.
Στη συνέχεια, κι αφού είχαν βγάλει τη σειρά που θα παίξουν, τοποθετούσαν 4 (συνήθως) κεραμίδια ή πέτρες(τα πούλια δηλαδή) κι ο καθένας είχε μία πλάκα. Πετούσαν στη συνέχεια την πλάκα κι όποιος κατάφερνε να ρίξει τα περισσότερα πούλια κέρδιζε.Το δώρο ήταν συνήθως ρόδι, δαμάσκηνο ή κυδώνι.
Ουννιάδες:Το παιχίδι αυτό παίζονταν με δύο άτομα και είχε 2 παραλλαγές.
Αρχικά τα δύο αυτά παιδιά κάθονταν κάτω και σχημάτιζαν με τα πόδια τους έναν ρόμβο.Έπειτα έπερναν 9 πετρούλες(εξ'ου κι η ονομασία οννιάδες->από το εννιάδες).
Η πρώτη παραλλαγή του παιχνιδιού ήταν η εξής:είχαν όλες τις πέτρες στην παλάμη τους και τις πετούσαν πάνω με σκοπό όταν πέσουν να μείνουν στο πάνω μέρος της παλάμης.Όποιος κατάφερνε να του μείνουν περισσότερες πέτρες ήταν ο νικητής.
Η δεύτερη παραλλαγή του παιχνιδιού ήταν η εξής:Είχαν ακουμπήσει στο έδαφος μία πέτρα και μία είχαν στο χέρι τους.Πετούσαν την πέτρα στον αέρα έπρεπε να πιάσουν και αυτή του εδάφους και αυτή του αέρα με σκοπό να 'χουν πλέον δύο στο χέρι.Όποιος τα κατάφερνε είχε μετά 2 στο χέρι και μία κάτω κ.ο.κ. Όποιος κατάφερνε να φτάσει σε μεγαλύτερο στάδιο του παιχνιδιού ήταν και ο νικητής.
Μπίτσιους:Το παιχνίδι αυτό απαιτούσε ένα μικρό ξυλάκι σε μέγεθος μαχαιριού στο οποίο έκαναν κοψιές εναλλάξ.Δηλαδή την αριστερή πλευρά την έκοβαν λίγο από πάνω ενώ τη δεξιά την έκοβαν λίγο από κάτω.Έπειτα το έβαζαν σε ένα υψωματάκι και το βαρούσαν με ένα δεκανίκι, το ξυλάκι σηκώνοταν στον αέρα και έπρεπε να το χτυπήσουν όσες περισσότερες φορές μπορούσαν πριν πέσει κάτω.Αυτός που το χτυπούσε περισσότερες φορές, κέρδιζε.
Ντριότ:Το ντριότ ήταν το κουτσό.Έφτιαχναν διάφορα σχήματα -δύο ενδεικτικά είναι ένα παραλληλόγραμμο με 4 οριζόντιες γραμμές στο εσωτερικό και ένα τετράγωνο με δύο διαγώνιες γραμμές στο εσωτερικό, ένα ημικύκλιο από τη μία πλευρά και ένα μικρό τετραγωνάκι από την άλλη-.
Έπειτα έβρισκαν ένα πεταλίδι(μία πλατιά πέτρα). Ο σκοπός ήταν να μένουν καθ'όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού στο ένα πόδι και να σπρώχνουν το πεταλίδι στο επόμενο μέρος του σχήματος.Στη συνέχεια έπρεπε να κάνουν ''κουτσό'' και να πάνε στο μέρος που βρίσκοταν το πεταλίδι.Όποιος έφτανε στο τέρμα κέρδιζε.
Καυκούδια:Έπαιρναν χώμα ,το έβρεχαν με νερό και σχημάτιζαν κάτι σαν πιατάκια.Και ύστερα έπαιζαν μ'αυτά.

1 σχόλιο:

  1. Πολύ καλή δουλειά! Υπάρχουν, όπως είναι αναμενόμενο, πολλά κοινά με παιχνίδια άλλων χωριών της Χαλκιδικής. Για παράδειγμα μια παραλλαγή "ντ Μπίτσιου" στην Ιερισσό τη λένε "κλίτσα".

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.