Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Πανδώρα: Ένα πολύ παλιό βιβλίο

του Λελεγιάννη Γιάννη



Μια μέρα με κάλεσε ο παππούς μου, ο Μιχάλης Μιχαλούδης, στο σπίτι του και μου έδειξε κάτι ξεθωριασμένα από το χρόνο βιβλία. Ξεφυλλίζοντάς τα κατάλαβα ότι πρόκειται για έναν ανεκτίμητης αξίας θησαυρό. Ήταν από πολύ παλιά, κι όταν λέω παλιά, εννοώ από εποχής Τουρκοκρατίας(περίπου 1850-1910) τα οποία και φύλασσε ο παππούς μου από τον παππού του.

Το πρώτο βιβλίο ήταν το αναγνωστικό ονόματι «ΠΑΝΔΩΡΑ» το οποίο ήταν για το δεύτερο σχολικό 
έτος.





Αρχικά με παραξένεψε το γεγονός ότι στο εξώφυλλο είχε και  χαρακτήρες αγνώστους προς εμάς, οι οποίοι προέρχονταν από την Οθωμανική αυτοκρατορία.

Ακόμη, στην αμέσως επόμενη σελίδα μετά το εξώφυλλο, γράφει:
«Άδεια του Αυτοκρατορικού Υπουργείου Παιδείας υπ’ αριθ. 318 και ημερομ. 18 Τζεματζή ουλ εββέλ 1311»
(η ημερομηνία είναι κατά το μουσουλμανικό ημερολόγιο)

Το βιβλίο χωρίζεται σε 4 μέρη(Φθινόπωρον σελ. 5-74, Ο χειμών σελ. 75-121, Άνοιξις σελ. 122-144 και Θέρος σελ. 145-160) και περιλαμβάνει προσευχές, κείμενα, ποιήματα, παροιμίες και αινίγματα.

Οι παροιμίες είναι λίγες(6 στο σύνολο)  και είναι οι εξής:
Σελ. 27:Από φασούλι, φασούλι γεμίζει το σακούλι.
Σελ. 32:Τα παθήματα γίνονται μαθήματα.
Σελ. 102:Όποιος σκάφτει λάκκον δι’ άλλον πέφτει ο ίδιος μέσα.
Σελ. 105:Όμοιος  τον όμοιον κ’ η κοπριά στα λάχανα.
Σελ. 109:Όποιος κυνηγάει δύο λαγούς κανένα δεν πιάνει.
Σελ. 109:Όστις δεν ευχαριστείται εις ό,τι έχει, χάνει και αυτό.

Τα αινίγματα είναι τρία και βρίσκονται στις σελίδες 69,78 και 147.
Ενδεικτικά το ένα της σελίδας 78:
«Είμαι γέρων ασπρομάλλης και με τρέμουν τα παιδιά
όταν πέσουν τα μαλλιά μου χαίρονται από καρδιά.»

Τα κείμενα, αν θα μπορούσε κανείς να τα χωρίσει σε κατηγορίες, θα ήταν οι εξής:
Ø       Κείμενα που προσπαθούν να περάσουν ηθικά μηνύματα:
Π.χ.:
Συμβουλή Καλού Πατρός, Το καλόν παιδίον, Το φρόνιμον κοράσιον, Η καλητέρα συμβουλή, Μελέτα πρώτον και έπειτα παίζε,Σέβας προς τους γέροντες κ.ά..
Ø      Κείμενα με γενικές γνώσεις:
Π.χ.:
Τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντα, Αι ώραι του ημερονυκτίου, Οι μήνες και το έτος, Αι τέσσαρες ώραι του έτους, Συνοικία χωρίον και πόλις, Τεχνίται και έργα αυτών κ.ά..
Ø      Κείμενα θρησκευτικού περιεχομένου:
Π.χ.:
Η γέννησις του Ιησού Χριστού, Το πάσχα, Ο Θεός όλα τα βλέπει κ.ά..
Ø      Κείμενα με ζώα:
Π.χ.:
Αιξ και όνος, Οι δύο ποντικοί, Αλώπηξ και νήσσα, Ο κύων και οι δύο λαγοί κ.ά..

Εκτός από αυτά τα κείμενα υπάρχουν και μερικά που διδάσκονται ακόμα και στις μέρες μας  με ελάχιστες ή καθόλου παραλλαγές, όπως: Ο ψεύτης βοσκός, Ο ανδρείος Ηρακλής ωργισμένος, Ο μύρμηξ και ο τέττιξ.

Τέλος, ένα σημείο που με εξέπληξε θετικά είναι ότι σε ένα κείμενο με τίτλο ΄΄Θυμός΄΄, είχε σε μία σελίδα την ιστορία ένος παιδιού που ήταν θυμωμένος και δεν τον έκανε κανείς παρέα και διάφορα άλλα. Στο  τέλος της ιστορίας αυτής λοιπόν, ο συγγραφέας θέτει το εξής  ερώτημα: " Τι διδασκόμεθα απ’ αυτό το μάθημα;"

Ξεφυλλίστε το βιβλίο μέσω της παρακάτω παρουσίασης:


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.