Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Ποίηση της Βυζαϊτου Δήμητρας

Λίγα λόγια για την κα. Δήμητρα:
Έχει μεγαλώσει στην Ορμύλια, και ζει εδώ και 18 χρόνια  στο Μπίλεφελντ της Βορείου Ρηνανίας Βεστφαλίας. 
Ήρθε στην Ελλάδα για λίγες μέρες και με την ευκαιρία, μας στέλνει μερικά ποιήματα από τη συλλογή της και την ευχαριστούμε πολύ!
Ορίστε το πρώτο εκ των τεσσάρων ποιημάτων:
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ


Δεν υπάρχει θάνατος μωρό μου.
Κι αν υπάρχει
Είναι όνομα μόνο μιας άλλης ζωής.

Τα φτερά που σου δόθηκαν
Δε δύνανται να αντικατοπτρισθούν
στον καθρέφτη του δωματίου σου.

Η βροχή είναι εξιλέωση.
Δεν ύπάρχει τόπος, ούτε χρόνος.
Μόνο ένας παλιός, μισοχαλασμένος δίσκος στο πικ-απ.

Ο ζεστός καφές μυρίζει ωραία.
Μέσα στη θαλπωρή του χάνομαι.
Ιδού τα καμώματα των αισθήσεων!

Είναι στιγμές που το διαισθάνομαι:
Μια μου κίνηση
μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.

Τα φτερά που σου δόθηκαν
σου είναι χρήσιμα μόνο ανοιχτά.
Άνοιξέ τα λοιπόν.

Δεν υπάρχει θάνατος μωρό μου.
Κι αν υπάρχει
Είναι όνομα μόνο μιας άλλης ζωής.

2 σχόλια:

  1. Μήπως τελικά ο θάνατος είναι κι αυτός μια επινόηση του ανθρώπου και τίποτα περισότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ίσως είναι απλώς ένα όριο... κι όπως όλα τα όρια, κάποτε είναι καλό να τα σεβόμαστε, κάποτε να τα ξεπερνάμε... ίσως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.