Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Τα θερμοκήπια στην Ορμύλια


Κάποτε οι περισσότεροι κάτοικοι της  Ορμύλιας  ασχολούνταν με την καλλιέργεια κηπευτικών σε θερμοκήπια για την πρώιμη συγκομιδή των προϊόντων: ντομάτες ,αγγούρια, πιπέρια, μελιτζάνες και φασολάκια.  Οι περιοχές που βρίσκονται κοντά στο Χαβρία θεωρούνταν οι καταλληλότερες για την εγκατάσταση θερμοκηπίου, γιʼ αυτό σʼ όλο  το μήκος του ποταμού  από την Καπρινίκια  μέχρι και στο ύψος της νέας γέφυρας κι από τις δυο πλευρές του,  υπήρχαν  εκατοντάδες θερμοκήπια.
Η μονοκαλλιέργεια όμως της ελιάς σε συνδυασμό με την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής αλλά και η στροφή των νέων ανθρώπων σε άλλα επαγγέλματα ήταν οι κύριες  αιτίες της σημαντικής μείωσης τους στην Ορμύλια κατά τα τελευταία χρόνια.
Καμιά εικοσαριά καλλιεργητές κηπευτικών σε  θερμοκήπια έχουν απομείνει πλέον στο χωριό μας.
Ο Δημήτρης Δημητρίου είναι ένας  καλλιεργητής που  εκτός της συμβατικής καλλιέργειας προχώρησε και στην υδροπονική καλλιέργεια  αγγουριών.
Στην  υδροπονική καλλιέργεια τα φυτά δε φυτεύονται στο χώμα αλλά μέσα σε γλάστρες ή σε ειδικούς σάκους  που περιέχουν περλίτη.  Με ειδικό κεντρικό υδροφόρο σύστημα διοχετεύονται θρεπτικά συστατικά στο κάθε φυτό ξεχωριστά και  επιτυγχάνεται  η ανάπτυξή τους, χωρίς να χρειαστεί οι ρίζες τους να εισχωρήσουν στο έδαφος, όπως συμβαίνει στη συμβατική καλλιέργεια.
Για την αντιμετώπιση των χαμηλών θερμοκρασιών  του χειμώνα και των πρώτων μηνών της άνοιξης  έχουν εγκαταστήσει  στις μονάδες τους σύστημα θέρμανσης.
Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από τα θερμοκήπια των: Δημήτρη Δημητρίου, Άγγελου Κολλαρά, Γιώργου Γιοματάρη, Νίκου Κουτσουλουδά, Δημήτρη Κιαγιά, Νίκου Βλιάλη και των αδερφών Γιάννη και Δημήτρη Όρη.




















2 σχόλια:

  1. φτύστε τα μην τα ματιάξτε!!!
    φτωχέ αγρότη, μόνο εσύ ξέρεις τι τραβάς!!! κι κανείς ίσως δεν σου αναγνωρίζει αυτόν τον κόπο!
    με τα καιρικά φαινόμενα πολεμάς, με το θεό, με τις τιμές, με τους εμπόρους, με το χαβρία, με τις ασθένειες,με τα ζιζάνια,με την παγωνιά, με τη ζέστη, με τον αέρα,με όλους!!!
    έζησα το μόχθο του αγρότη καλά!!! να χτυπάς σκοπιά μη σβήσουν το χειμώνα οι σόμπες και παγώσουν τα φυτά, τότε που ακόμα καίγαμε λιγνίτη στις σόμπες!!! ένα χρόνο αγώνας και πάλη, για να περιμένης 2 μήνες να πάρεις πενταροδεκάρες, αν έχει τιμή!!!
    αυτά τα χώματα με σπούδασαν και ο ιδρώτας και το αίμα των γονιών μου! αυτά τα χώματα σκύβω και φιλώ σήμερα, γιατί αυτά με ανάθρεψαν!
    καλή σοδειά αγρότη!!! είμαι περήφανος γιατί είμαι παιδί αγροτών!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι είναι, φίλε. Εκφράζεις απόλυτα τον αγώνα όλων αυτών των ανθρώπων που, μην έχοντας άλλο βιοποριστικό μέσο επιβίωσης, κατέφευγαν στη λύση των θερμοκηπίων και των μπαξέδων. Κι ύστερα, όταν άρχιζε η παραγωγή, άλλοι την φόρτωναν στα κάρα κι όργωναν τα χωριά της Χαλκιδικής για να την πουλήσουν κι άλλοι την έστελναν Μέσα (λαχαναγορά της Θεσσαλονίκης) και περίμεναν τη φιλευσπλαχνία των χονδρεμπόρων για να πάρουν κάνα φράγκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.