Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Συνδικαλισμός


Πριν ένα μήνα περίπου, και συγκεκριμένα την πρωτομαγιά, ένας συντοπίτης μας σχολίασε εκτενέστερα ένα μέρος μιας ανάρτησης του blog Respentza.
Η τοποθέτησή του αυτή παραμένει επίκαιρη, παρ'όλο που πέρασε ένας μήνας.
Η Respentza έγραψε (η ανάρτηση βρίσκεται εδώ):
"Τι να υποθέσει κανείς, πλήρη απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος, των κοινωνικών αγώνων και της ιστορίας ή ο κόσμος στέκεται απαράδεκτα παθητικά μπροστά στα όσα συμβαίνουν καθημερινά! Να απορεί κανείς!",ενώ ο συντοπίτης, απευθυνόμενος στη Respentza,ανέφερε τα παρακάτω:
Καλησπέρα και καλό μήνα,Γράψατε: (ΡΕΔΩ)"Τι να υποθέσει κανείς, πλήρη απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος, των κοινωνικών αγώνων και της ιστορίας ή ο κόσμος στέκεται απαράδεκτα παθητικά μπροστά στα όσα συμβαίνουν καθημερινά! Να απορεί κανείς!"Νομίζω πως η απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος δεν είναι άξια απορίας. Από την Ελλάδα της μεταπολίτευσης έως την Ελλάδα την τρόϊκας, όταν αναφερόμαστε στον συνδικαλισμό εννοούμε τον κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό που δεν αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία των εργαζομένων.
Αντίθετα, ο σοβιετικού αυτού τύπου συνδικαλισμός καθοδηγείτε από κομματικά στελέχη τα οποία είναι βασιλικά αφοσιωμένα και υπόλογα μόνο στις εκάστοτε κομματικές ηγεσίες. Ελέγχονται αποκλειστικά από το κόμμα, παρέχουν υπηρεσίες προς αυτό (με το αζημίωτο βέβαια) και συνδικαλίζονται στην προώθηση συμφερόντων (παράλογα στην συντριπτική τους πλειοψηφία) των μελών τους, εις βάρος πάντοτε του κοινωνικού σώματος. Η επιτυχία τους, τέλος, επιβραβεύεται με βουλευτικούς και υπουργικούς θώκους.
Είναι αξιοσημείωτο πως, όταν κάποια από αυτά τα σκανδαλώδη προνόμια που απολαμβάνουν θιγεί, ακολουθεί μία άνευ προηγουμένου κινητοποίηση με απεργίες, κλείσιμο δρόμων και ότι άλλο νόμιμο ή παράνομο μέσο διαθέτουν, αδιαφορώντας πλήρως για την βάναυση κακοποίηση που προκαλούν στους υπόλοιπους συμπολίτες τους. Είναι ‘’γνωστό τοις πάσι” άλλωστε, τι προκάλεσαν και προκαλούν κάθε φορά οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων της Δ.Ε.Η., των τελωνειακών, των νοσοκομειακών γιατρών, των εργαζομένων στα ναυπηγεία, των οδηγών Φ.Δ.Χ. και ακόμη των αγροτών (δεν αναφέρομαι σε αγρότες που από την ηλικία των 30 ο ήλιος και η σκληρή δουλειά από την αυγή έως το βράδυ, άφησαν στο πρόσωπο τους βαθιές ρυτίδες και που να βρουν χρόνο να κλείσουν δρόμους, αλλά σε όσους επιδοτήθηκαν από το κράτος για την αεργία και για να εντρυφήσουν τη χλιδή).
Αυτός ο συνδικαλισμός είναι απότοκος ενός κομματοποιημένου κράτους, μιας ομάδας κομματανθρώπων (και αναφέρομαι οριζόντια σε όλα τα κόμματα), που αποβλέπουν στο συμφέρον του κόμματος τους και πως θα οδηγηθεί και θα παραμείνει γαντζωμένο για περισσότερο χρόνο στην εξουσία.
Δεν κομίζω γλαύκα εις τας Αθήνας, αλλά από την μεταπολίτευση και μετά, κανένα κόμμα(ακόμη και το κατ' ευφημισμό σοσιαλιστικό) δεν είχε κοινωνιοκεντρικό προσανατολισμό, δεν είχε ως κεντρικό άξονα πολιτικής την κοινωνία.
Το κράτος από την καθημερινή εμπειρία μας, το έχουμε όχι άδικα, απόλυτα συνυφασμένο με το εκάστοτε κόμμα που κυβερνά, το θεωρούμε εχθρό μας, το έχουμε απέναντι συνεχώς, αντί να είναι δίπλα μας και να υπηρετεί τις ανάγκες των πολιτών του. Υπεύθυνοι για αυτή τη μετάλλαξη του κράτους είναι δυστυχώς, όσοι απαρτίζουν τα διεφθαρμένα κόμματα και τους βρώμικους μηχανισμούς τους. Και το καρκίνωμα του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού είναι ένας μεταστατικός καρκίνος της κομματοκρατίας.
Αγαπητή ρεσπέντζα, πως γίνεται όταν χαλάει το καζανάκι της τουαλέτας μας να αναζητούμε τον καλύτερο υδραυλικό, ενώ όταν πρόκειται για την υγεία, την παιδεία, και τον οικουμενικό πολιτισμό που γέννησε και ζύμωσε στην μακραίωνη ιστορία του ο ελληνισμός, να τα αφήνουμε να τα διαχειρίζονται ανεπαρκείς και μικρονοϊκοί άνθρωποι; Γιατί εμπιστευόμαστε "τα άγια τοις κυσί";
Υ.Γ. Διαβάστε αγαπητή Ρεσπέντζα με τι ενάργεια περιγράφει τον ορισμό του κόμματος ο Εμμανουήλ Ροϊδης."Ομάς ανθρώπων ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφιούνεχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν,οίτινες ενούμενοι υπό ένα οιονδήποτε αρχηγόν,ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν εις την έδραν του πρωθυπουργού,ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"Εμμανουήλ Ροϊδης
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Χριστός Ανέστη.
Ναρσής ΣαμπαζιώτηςΟρμύλια, 01/05/2011
Κυριακή του Θωμά

1 σχόλιο:

  1. Τα κομματα ειναι εκφραστες οικονομικων συμφεροντων και ταξεων.Ο οροςταξη εχει να κανει με τον προσδιορισμο και την αντικειμενικη θεση που εχουν ομαδες ανΘρωπων στο γιγνεσθαι της παραγωγικης διαδικασιας π.χ. αστικη ταξη,που εχει στα χερια της τα μεσα παραγωγης,και εργατικη ταξη που το μονο μεσο που διαθετη ειναι η χειρωνακτικη η πνευματικη της εργασια.αΡΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΤΑΞΗ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ στο βαθμο που την εκραζει πολιτκα και προωθει τα ταξικα της συμφεροντα.Τωρα επειδη τελευταια πολυς λογος γινεται περι ακομματιστου θα ελεγα οτι ολα αυτα η αφελη ειναι η υποπτα και σε κανεναν στοχο ειδικα τετοιες ωρες δεν φερνουν σωστο αποτελεσμα
    απο την αλλη η γενικευση μαλον οδηγει σε φασιστικες θεσεις και σιγουρα μονο υπερ του λαου δεν λειτουργουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.