Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Συνδικαλισμός


Πριν ένα μήνα περίπου, και συγκεκριμένα την πρωτομαγιά, ένας συντοπίτης μας σχολίασε εκτενέστερα ένα μέρος μιας ανάρτησης του blog Respentza.
Η τοποθέτησή του αυτή παραμένει επίκαιρη, παρ'όλο που πέρασε ένας μήνας.
Η Respentza έγραψε (η ανάρτηση βρίσκεται εδώ):
"Τι να υποθέσει κανείς, πλήρη απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος, των κοινωνικών αγώνων και της ιστορίας ή ο κόσμος στέκεται απαράδεκτα παθητικά μπροστά στα όσα συμβαίνουν καθημερινά! Να απορεί κανείς!",ενώ ο συντοπίτης, απευθυνόμενος στη Respentza,ανέφερε τα παρακάτω:
Καλησπέρα και καλό μήνα,Γράψατε: (ΡΕΔΩ)"Τι να υποθέσει κανείς, πλήρη απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος, των κοινωνικών αγώνων και της ιστορίας ή ο κόσμος στέκεται απαράδεκτα παθητικά μπροστά στα όσα συμβαίνουν καθημερινά! Να απορεί κανείς!"Νομίζω πως η απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος δεν είναι άξια απορίας. Από την Ελλάδα της μεταπολίτευσης έως την Ελλάδα την τρόϊκας, όταν αναφερόμαστε στον συνδικαλισμό εννοούμε τον κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό που δεν αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία των εργαζομένων.

Καλαμιώνες


Γεμάτος ήταν παλιά ο κάμπος της Ορμύλιας από καλαμιώνες. Οι περισσότεροι Ορμυλιώτες είχαν σε μια γωνιά του κτήματός τους κι έναν καλαμιώνα. Είναι τα γνωστά καλάμια με τα οποία έπλεκαν οι τσιγγάνοι τα καλάθια και τα κοφίνια, μόνο που εμείς εδώ στην Ορμύλια τα χρησιμοποιούσαμε στους μπαξέδες ως υποστυλώματα των κηπευτικών (ντοματιές, φασολιές), για την κατασκευή της σκεπής και για τα διαχωριστικά (τσιατμάδες) ενός σπιτιού, που επικάλυπταν με λάσπη ανακατεμένη με άχυρα.
Ο Ρακοδάσκαλος όμως χρησιμοποιούσε το καλάμι κι ως μεταφορικό μέσο.
Μια φορά που επέστρεφε από το πανηγύρι των Αγίων Αποστόλων επάνω σ’ ένα καλάμι, δέχτηκε τα πειράγματα των συγχωριανών του.
-Δγίτι, ρε, του Ρακοδάσκαλου έρχιτι στου χουριό καβάλα στου καλάμ’!
Κι ο Ρακοδάσκαλος με το γνωστό του χιούμορ:
-Κι πού να δγεις παραπίσου.Οι άλνοι έρντι μι τα πουδάρια!

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Προϊστορικές θέσεις της Ορμύλιας

Το φιδοπουκάμισο.

Πήγα στο κτήμα για δουλειές και βρήκα ανάμεσα σε χαμόκλαδα ένα τεράστιο φιδοπουκάμισο από αλαφιάτη και το φωτογράφισα.
Τα φίδια αλλάζουν κάθε χρόνο το δέρμα τους. Το αφαιρούν από πάνω τους ολόκληρο, όπως αλλάζουμε εμείς το πουκάμισό μας, γι’ αυτό και το ονομάσαμε φιδόπ’καμ’σου (φιδοπουκάμισο). Όταν ήμασταν μικροί, θεωρούσαμε τους εαυτούς μας τυχερούς, αν είχαμε ένα κομμάτι απ’ αυτό, γιατί δε θα έπιαναν τα μάγια που θα έκανε κάποιος σε βάρος μας. Επίσης, αν το είχαμε μαζί μας κατά τη διάρκεια παράστασης κάποιου μάγου στην πλατεία του χωριού, δε θα μπορούσαν να πιάσουν οι μαγείες του και τα κόλπα του.
(κλικ στη φωτο για μεγέθυνση)

Σύμβολο ανάστασης και ανανέωσης ήταν και για τους αρχαίους το φίδι, αφού και με το έκδυμά του, την αλλαγή δέρματός του, που ανανεώνεται, συμβολίζεται ο άρρωστος που μετά την κατάλληλη θεραπεία ξανανιώνει.

Ας μην ξεχνάμε ότι το φίδι ήταν το σύμβολο του Ασκληπιού. Καθιερώθηκε επίσης και ως σύμβολο της ιατρικής.

Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

Μνήμη Γρηγόρη Λαμπράκη


από Ελληνικό Καφενείο 
Του Θανάση Νικολαΐδη

 
(“Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια”) 


 
ΜΑΗΣ του ’63 και ο Λαμπράκης «έπρεπε να πεθάνει». Το πέτυχαν, με τον πιο βάρβαρο τρόπο. Στη Θεσσαλονίκη των Τριανδριτών με τις πέτρες στο καλάθι για την αντισυγκέντρωση, με τους ΕΚΟΦίτες μαινόμενους και τους Πιτσώκους… ομπρελοφόρους να σουβλίζουν (στο ασθενοφόρο) τον αιμόφυρτο Τσαρουχά. Τον Λαμπράκη τον πέτυχαν. Τον δεύτερο τον αποτέλειωσε, αργότερα, η Χούντα. 
ΟΛΑ κανονισμένα και υπολογισμένα. Είχε κάνει καλή (προπαρασκευαστική) «δουλειά» ο μοίραρχος, καλύτερη οι «επιτελείς» που τη σχεδίασαν συντονισμένα με το παρακράτος και το σχέδιο προχωρούσε. Και οι αστυνομικοί στο πόστο τους, αδρανείς και ανενεργοί και το φολκσβάγκεν που θα τον μετέφερε(;) αιμόφυρτο στο νοσοκομείο. 
 ΟΛΑ, σε… ιδεολογικό υπόβαθρο στρωμένο από Γιοσμάδες. Με τους δυο ροπαλοφόρους στο τρίκυκλο που έτρεχε στη...

Κλαδευτής 85 χρονών!



Ο μπαρμπα-Γιώργης Καψάλης (πρώην κουρέας) γεννήθηκε το1926. Μολονότι είναι ογδονταπέντε χρονών συνεχίζει να φροντίζει τους ελαιώνες του, κάνοντας και τις πιο δύσκολες εργασίες όπως είναι αυτή του κλαδέματος. Σκαρφαλωμένος πάνω στο λιόδεντρο, έχοντας ανά χείρας το αλυσοπρίονο, κλαδεύει με κέφι.

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Ανθισμένο μπαλκόνι


H κυρία Φούλα Δήμιτσα έχει αδυναμία στις  μολόχες τις οποίες φροντίζει ανελλιπώς με μεράκι χρόνια τώρα και κρέμονται πανέμορφες  από τη μια άκρη του μπαλκονιού της μέχρι την άλλη. Το εκπληκτικό είναι ότι το μήκος τους ξεπερνά τα δυόμισι μέτρα κι είναι πάντα ανθισμένες χειμώνα- καλοκαίρι.

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Τα θερμοκήπια στην Ορμύλια


Κάποτε οι περισσότεροι κάτοικοι της  Ορμύλιας  ασχολούνταν με την καλλιέργεια κηπευτικών σε θερμοκήπια για την πρώιμη συγκομιδή των προϊόντων: ντομάτες ,αγγούρια, πιπέρια, μελιτζάνες και φασολάκια.  Οι περιοχές που βρίσκονται κοντά στο Χαβρία θεωρούνταν οι καταλληλότερες για την εγκατάσταση θερμοκηπίου, γιʼ αυτό σʼ όλο  το μήκος του ποταμού  από την Καπρινίκια  μέχρι και στο ύψος της νέας γέφυρας κι από τις δυο πλευρές του,  υπήρχαν  εκατοντάδες θερμοκήπια.
Η μονοκαλλιέργεια όμως της ελιάς σε συνδυασμό με την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής αλλά και η στροφή των νέων ανθρώπων σε άλλα επαγγέλματα ήταν οι κύριες  αιτίες της σημαντικής μείωσης τους στην Ορμύλια κατά τα τελευταία χρόνια.
Καμιά εικοσαριά καλλιεργητές κηπευτικών σε  θερμοκήπια έχουν απομείνει πλέον στο χωριό μας.
Ο Δημήτρης Δημητρίου είναι ένας  καλλιεργητής που  εκτός της συμβατικής καλλιέργειας προχώρησε και στην υδροπονική καλλιέργεια  αγγουριών.
Στην  υδροπονική καλλιέργεια τα φυτά δε φυτεύονται στο χώμα αλλά μέσα σε γλάστρες ή σε ειδικούς σάκους  που περιέχουν περλίτη.  Με ειδικό κεντρικό υδροφόρο σύστημα διοχετεύονται θρεπτικά συστατικά στο κάθε φυτό ξεχωριστά και  επιτυγχάνεται  η ανάπτυξή τους, χωρίς να χρειαστεί οι ρίζες τους να εισχωρήσουν στο έδαφος, όπως συμβαίνει στη συμβατική καλλιέργεια.
Για την αντιμετώπιση των χαμηλών θερμοκρασιών  του χειμώνα και των πρώτων μηνών της άνοιξης  έχουν εγκαταστήσει  στις μονάδες τους σύστημα θέρμανσης.
Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από τα θερμοκήπια των: Δημήτρη Δημητρίου, Άγγελου Κολλαρά, Γιώργου Γιοματάρη, Νίκου Κουτσουλουδά, Δημήτρη Κιαγιά, Νίκου Βλιάλη και των αδερφών Γιάννη και Δημήτρη Όρη.

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

Αντίγραφο της ανέμης του Ανεμόμυλου.


Στον αύλειο χώρο του εργαστηρίου κεραμικής ο Παύλος Μπλιουκάς έχει κατασκευάσει μηχανισμό αντίστοιχο με το μηχανισμό της ανέμης του Ανεμόμυλου με τον οποίο περιστρεφόταν κι ολόκληρη η σκεπή του. Έτσι

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ 1478



ΑΓΙΟΣ ΜΑΜΑΣ 95 ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ
ΟΡΜΥΛΙΑ 42
ΚΑΛΥΒΙΑ-(ΟΡΜΥΛΙΑ) 32
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 40
ΡΕΝΤΙΝΑ 59
ΙΕΡΙΣΣΟΣ 48
ΓΑΛΑΤΙΣΤΑ 168
ΓΟΜΑΤΙ 27
ΒΡΑΣΤΑ 57
ΓΑΛΑΡΙΝΟΣ 26
ΣΗΜΑΝΤΡΑ 24
ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΟΣ 77
ΜΑΡΙΑΝΑ 28
ΟΛΥΝΘΟΣ 26
ΝΙΚΗΤΗ 45
ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙ 24
ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ 5
ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ 27
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ 47
ΑΓ.ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΓΕΡΟΠΛΑΤΑΝΟ 30
ΣΑΝΑ 23
ΒΑΤΟΝΙΑ 8
ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ 16
ΑΓ.ΠΑΝΤΕΛΗΜΩΝ 8
Πηγή: Δουμπιά

Απογραφή πάγιων περιουσιακών στοιχείων του νέου Δήμου Πολυγύρου.

Σύμφωνα με την απογραφή των πάγιων περιουσιακών στοιχείων των πρώην δήμων Ορμύλιας, Πολυγύρου, Ανθεμούντα και Ζερβοχωρίων που διενεργήθηκε από επιτροπή του νέου καλλικρατικoύ Δήμου Πολυγύρου και ολοκληρώθηκε στις 28-2-2011, ο πρώην Δήμος Ορμύλιας εμφανίζεται ως ο πλουσιότερος με 180.450.085,00 ευρώ κι ακολουθούν ο π. Δήμος Πολυγύρου με 56.680.188,57 ευρώ, ο π. Δήμος Ανθεμούντα με 26.330.438,66 ευρώ κι ο π. Δήμος Ζερβοχωρίων με 9.948.546,30 ευρώ.

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Το τσάρκι


Το τσάρκι ήταν  αντλητικό μηχάνημα προσαρμοσμένο στο στόμιο του πηγαδιού που ανέβαζε και έφερνε στην επιφάνεια νερό για την άρδευση  των μπαξέδων της Ορμύλιας. Η ιπποδύναμη αυτού του μηχανήματος ήταν στην κυριολεξία ενός ίππου, αφού για την κίνησή του απαιτούνταν να ζευτεί ένα άλογο ή ένα γαϊδουράκι  στο μακρύ ξύλο- μοχλό  του τσαρκιού, που κινούνταν περιμετρικά του πηγαδιού και για όση ώρα χρειαζόταν η άντληση του νερού.

Από τα μέσα του 1960 άρχισε η σταδιακή αντικατάσταση του από τα βενζινοκίνητα ή πετρελαιοκίνητα μοτόρ που ηχούσαν ασταμάτητα σʼ όλο τον κάμπο σαν μια μονότονη συγχορδία, ώσπου κι αυτά με τη σειρά τους αντικαταστάθηκαν από τα ηλεκτροκίνητα μοτέρ, τα οποία επιτυγχάνουν την άντληση μεγάλων ποσοτήτων νερού και τη μεταφορά του σε μεγάλες αποστάσεις μέσω αγωγών.

Ένα τέτοιο μουσειακό ανλητικό μηχάνημα έχει τοποθετήσει ο Παύλος Μπλιουκάς στο πηγάδι, ως λαογραφικό εκθετήριο, στον αύλειο χώρο του εργαστηρίου κεραμικών που βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο της Ορμύλιας ακριβώς κάτω από τον Ανεμόμυλο.

Επισκεφτείτε το και βγάλτε νερό απʼ το πηγάδι.
Δείτε παρακάτω περισσότερες φωτογραφίες...

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Αριστοκράτες... Ορμυλιώτες!!!

Προχθές έλαβα ένα e-mail από τον κο. Παπαπαύλο Θανάση από τον Άγιο Νικόλαο, που τα τελευταία χρόνια κατοικεί στην Κίνα στο Μακάο. Στο e-mail αναφέρει πως πρόσφατα ανακάλυψε το blog μας, και θέλησε να μας στείλει κάποιες άκρως ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη βυζαντινή περίοδο της Ορμύλιας, καθώς και κάποιους ιστορικούς χάρτες. Αφού τον ευχαριστήσουμε ας δούμε τι μας έστειλε...

Ανοιξιάτικος Χαβρίας

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Κηδεύεται σήμερα ο Λάκης Σάντας



Λάκης Σάντας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Λάκης (Απόστολος) Σάντας (22 Φεβρουαρίου 1922 - 30 Απριλίου 2011), γεννήθηκε στην Πάτρα, όπου τότε
υπηρετούσε ο πατέρας του ως δημόσιος υπάλληλος. Οι γονείς του κατάγονταν από το χωριό Πηγαδισάνοι της
Λευκάδας, με τη μητέρα του να κατάγεται και από την Βυτίνα Αρκαδίας.[1] Το 1934, η οικογένεια Σάντα
εγκαθίσταται στην Αθήνα.[2] Τελειώνει το γυμνάσιο το 1940 και αμέσως μετά εισάγεται στη Νομική Σχολή
του Πανεπιστημίου Αθηνών. Θα αποφοιτήσει μετά την απελευθέρωση. Τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου
1941, θα κατεβάσει, μαζί με το φίλο του Μανόλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης
και θα την κρύψει στο πηγάδι που οι αρχαίοι τάιζαν τον Εριχθόνιο, όπου και βρίσκεται θαμμένη εκεί ακόμα.
Το 1942 εντάσσεται στο ΕΑΜ και λίγο αργότερα στην ΕΠΟΝ. Το 1943 βγαίνει στο βουνό με τον ΕΛΑΣ. Πήρε
μέρος σε αρκετές μάχες στην Αιτωλοακαρνανία, τηΦθιώτιδα και την Αττικοβοιωτία και το 1944 τραυματίστηκε.
Το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία. Το 1947 φυλακίζεται στην Ψυττάλεια απ’ όπου το 1948 στέλνεται στην
Μακρόνησο. Θα διαφύγει στην Ιταλία και θα ζητήσει πολιτικό άσυλο στον Καναδά, όπου θα ζήσει μέχρι το 1962.
Το 1963 επιστρέφει στην Ελλάδα όπου έκτοτε ζει μόνιμα.
Ο ίδιος εξιστόρησε το εγχείρημα υποστολής της σημαίας και ορισμένα περιστατικά από τη δράση του στην Εθνική

Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Η Χαλκιδική εκπέμπει SOS


'Ορος Κάκαβος: Είκοσι χιλιόμετρα από την Ορμύλια. Kι ο Χαβρίας έχει τις πηγές του εκεί. Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις και για το χωριό μας από τη συγκεκριμένη επένδυση;

Αυτά που θα παρακολουθήσετε στα βίντεο που ακολουθούν είναι αποσπάσματα από ντοκιμαντέρ και εκπομπές που γυρίστηκαν στην Αργεντινή και τη Χιλή.
Σκοπό έχουν, την ενημέρωση και ανάδειξη του σοβαρού προβλήματος που προκύπτει από τη μεταλλευτική δραστηριότητα ανοιχτού τύπου για την εξαγωγή χρυσού. Ανάλογη «επένδυση», σχεδιάζεται να γίνει στο Όρος Κάκαβος στη Β.Α. Χαλκιδική, σε ένα μνημείο της φύσης, μία ανάσα κυριολεκτικά από κατοικημένες περιοχές.
Aπό Τρομακτικό


Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Εργατική Πρωτομαγιά


Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της

εξέγερσης των εργατών του Σικάγου. Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν

διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εορτάζεται επίσης και σαν

μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι

επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

[Επεξεργασία]Εργατική Πρωτομαγιά

Η πρώτη του Μάη, είναι μέρα ορόσημο για τους αγώνες του εργάτη.

Οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών του Σικάγο στις αρχές Μάη του 1886, έγιναν ύστερα από

επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά το 1872.

Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η

απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο,

το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα

"Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο".

Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 400.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη

την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες,

ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης

στην πλατεία Haymarket.

Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα

με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν.

Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να

διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε κοντά στους αστυνομικούς οι οποίοι άρχισαν πυροβολούν

και να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση. Είναι ακόμα άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων

αφού πολλοί τραυματισμένοι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες, επίσημα μόνο οκτώ νεκροί αστυνομικοί και

τέσσερις διαδηλωτές έχουν επαληθευτεί.

Το γνωστό σκίτσο ενός αναρχικού που πετάει μία βόμβα εμφανίστηκε έπειτα αυτού του συμβάντος.

Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας

αφαίρεσε μόνος τη ζωή του στην φυλακή. Η διεθνής προβολή αυτής της δίκης δημιούργησε τα θεμέλια της

Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Γιορτής.

[Επεξεργασία]Πρωτομαγιά στην Ελλάδα

Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του

Καλλέργη. Το 1893, 2000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα

θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που

λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη.

Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στο Φεβρουάριο,

με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε

με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία

όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα

μέρη της πόλης. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν

και σκότωσαν 7-8 εργάτες. Σ' αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη. Με πυροβολισμούς

προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς

και 300 τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών ήταν η έμπνευση του Ρίτσου για τον "Επιτάφιο".

Το 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 κομμουνιστές Έλληνες αγωνιστές στο

σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο Νίκος Μαριακάκης, ένας απ' τους 200, έγραψε στο σημείωμα που

άφησε: "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος".

Το Μάη του 1963, επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Καραμανλή, δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ

Γρηγόρης Λαμπράκης. Δεν ήταν Πρωτομαγιά, αλλά 22 Μαΐου. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης μιλούσε σε

συγκέντρωση των "Φίλων της Ειρήνης" για την παγκόσμια ύφεση όταν δέχτηκε επίθεση από άγνωστους

με ρόπαλα. Έξω απ' την αίθουσα ο Λαμπράκης χτυπήθηκε από τρίκυκλο και τελικά εξέπνευσε στις

27 Μαΐου. Ο Λαμπράκης είχε συμμετοχή σε ειρηνιστικές πορείες τον Απρίλιο του 1963 στην Αθήνα,

κι ήταν απ' τα κεντρικά πρόσωπα στην εκδήλωση για την Πρωτομαγιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

Το 1976, πάλι πρώτη Μαΐου, είχαμε το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη σε τροχαίο. Ο Αλέκος Παναγούλης

έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας

ενάντια στον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού , τον Αύγουστο

του 1968. Είχε συλληφθεί άμεσα και είχε τελειώσει την απολογία του με τη φράση "Δεν υπάρχει,

κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά

στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας". Η παγκόσμια κατακραυγή της δίκης

απέτρεψε την εκτέλεση του Παναγούλη. Στη φυλακή βασανίστηκε μέχρι την απελευθέρωσή του.

Η αμνηστία που έδωσε ο Παπαδόπουλος τον Αύγουστο του 1973 κάλυπτε και τον Αλέκο Παναγούλη.

Η συγκυρία του θανάτου του Παναγούλη σε τροχαίο χαρακτηρίζεται από πολλούς ιδιαίτερα ύποπτη,

επειδή μόλις λίγο καιρό πριν το θάνατό του, είχε φέρει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα μυστικά

αρχεία της ΕΣΑ.