Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Χαλκιδικιώτικα μασάλια!


Πριν αρκετό καιρό δημιουργήθηκε στο facebook μία ομάδα ονόματι "ΜΑΣΑΛΙΑ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ και όχι μόνο....έτσι, κουβέντα να γίνεται!".
Από τότε περί τα 1400 άτομα είχαν γίνει μέλη, ενώ δεκάδες άτομα είχαν αναρτήσει τουλάχιστον ένα μασάλι, μερικά από τα οποία είναι άκρως επιτυχημένα και κλαις από τα γέλια..!

Κάτι.. έγινε όμως και η ομάδα εξαφανίστηκε, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί από την αρχή.
Όμως τι είναι τα μασάλια;
Η λέξη είναι τούρκικης προέλευσης μάλλον και είναι μικρές πραγματικές ιστορίες που συνέβησαν στη περιοχή ή τέλος πάντων συνέβησαν.
Βέβαια το να τις λες θέλει μεγάλη "τέχνη".
Και πραγματικά βγάζουν πολύ γέλιο...


Στη Χαλκιδική, στα περισσότερα χωριά, σχεδόν όλοι έχουν παρατσούκλια, τα οποία είτε χαρακτηρίζουν κάποιο χαρακτηριστικό κάποιου είτε το έχει κληρονομήσει κάποιος από τους γονείς του.

Έτσι λοιπόν τα μασάλια αρχίζουν όταν μέσα στην συζήτηση ειπωθεί κάτι που θυμίζει ένα μασάλι.
Αρχικά τονίζεται το παρατσούκλι αυτού [ή αυτών] που συμμετέχουν. Μετά είτε αναφέρεται το πραγματικό όνομα του "ήρωα" είτε αν αυτός είναι τόσο γνωστός αρχίζει κατ` ευθείαν η αφήγηση.

Η καταγραφή αυτών φυσικά, δύσκολα θα είναι επιτυχημένη:1) Γιατί μεγάλο ρόλο παίζει η προφορά.
2) Γιατί μεγάλο ρόλο παίζει να ξέρεις ποιός έκανε αυτό που ειπώνεται στο μασάλι γιατί συνήθως εκεί είναι το γέλιο.
3) Γιατί έχει σημασία ποιός τα λέει, πως και γιατί.

Ας προσπαθήσω να σας γράψω ένα απλό μασάλι, γιατί υπάρχουν και πολλά ''άσογα'' μασάλια..


1)Πριν κάποια χρόνια στη Λούκουβη, περπατούσε ο Μήτσος μπροστά από το καφενείο του χωριού και κρατούσε με ένα σκοινί δεμένο ένα γαδούρ.Στο καφενείο ήταν και ο Λευτέρης που δε συμπαθούσε τον Μήτσο. Οπότε σηκώνεται ο Λευτέρης από το καφενείο και φωνάζει προς το μέρος του: "Ρε σύ!!!που το πας το βόδ;".
"Δεν είναι βόδ ρε όρνιο!! Γαδούρ είναι!"...απαντά ο Μήτσος.
Και ματαπαντά ο Λευτέρης:"Δεν μίλησα σε σένα ρε βόδ!! Στο Γαδούρ έκρενα!!!....."

(Την περιγραφή των μασαλιών, τη δανείστηκα από την προαναφερθείσα ομάδα. )Παρακάτω σας παραθέτω ορισμένα από τα πιο πετυχημένα μασάλια της ομάδας:

2)ΠΩΣ ΠΑΕΙ ΡΕ ΤΑΣΙΟΥ ΕΧΤΕ ΣΤΟ ΠΡΟΞΕΝΙΟ????
ΑΣΕ ΡΕ ΓΙΩΡ.... ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΩ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΝ ΑΝΑΚΑΙΝΗΣΗ????
ΤΙ ΑΝΑΚΑΙΝΗΣΗ ΡΕ ΣΥ??? ΓΙΑ ΓΝΑΙΚΑ ΣΥ ΠΗΓΑΝ!!!!
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΗΝ Π'Μ'ΗΦΗΡΑΝ ΟΥΤΕ ΑΠ'Τ' ΠΟΡΤΑ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΣΙ!!!!!

Το παρακάτω μασάλι μας δείχνει την δυναμική που έχει η γλώσσα μας και πως μπορει ο καθένας διαφορετικα να καταλάβει συζητήσεις και λέξεις. Πιο κάτω θα σας γράφω πρωτα τι ελεγαν στον πρωταγωνιστή του μασαλιού και μετά τι καταλάβαινε αυτός.



3)Ο Ντίμος(απ' το Δήμος) είχε πάει πριν πολλα χρονια στα αντιστοιχα σημερινα ΚΕΠ να ζητησει ένα χαρτί οτι τέλειωσε το στρατο για να το δωσει δικαιολογητικο για να γίνει κατ' επαγγελμα αγρότης.
Ο Ντίμος ήταν απόφοιτος της Δευτέρας Δημοτικού και όπως καταλαβαινετε δεν όρτωνε...
Πηγαίνει στον υπάλληλο και λέει:''Θέλου ένα χαρτί π'να λέει ότι τέλειουσα το φανταρ'κό.''
Λέει ο υπάλληλος:''ΑΣΜ(άσιμι)!''{είναι ο Αριθμός Στρατολ. Μητρώου που έχουν όλα τα αγόρια}.
''Να σ' αφήσω αλλά δώσι μι πρώτα του χαρτί'' απαντά ο Ντίμος.''Τον αριθμό σου στο Στρατό θέλω'' λέει ο υπάλληλος και απαντά ο Ντίμος ότι δε θυμάται.
Τον λεεί τότε ο υπαλληλος:''Α, τότε δεν εχείς κλάσση!(Α, τότε δεν έχεις κλάσει!)''
''Φυσικά δεν έχω κλάσει''λεει ο Ντίμος παρεξηγημένος και τότε του λέει ο υπαλληλος να πάει στο απέναντι γραφείο και να πει οτι δεν έχει κλάσση.
Πάει και ο Ντίμος απέναντι αγριεμένος και ο υπάλληλος τον βλέπει και τον λέει:

''Ουρίστε!(Ουρήστε!)''.

Βράζει ο Ντίμος και λέει:''Κατούρησα στου σπίτ'.Να μην σι νοιάζει τιφτιάνου ιγώ.Ακου τώρα.Μι στειλε ου αλλους ιδώ και μι είπι να σι πω ότι δεν έχου κλάσει''.

Τον λέει τότε ο άλλος υπάλληλος:''Δεν έχει σχέση!(Δεν έχεις χέσει!)''

Απορεί και νευριαζει ο Ντιμος με αυτά που ακούει και λέει:''Ακούτι να σας πω. Ουτε σας έχω κλάσει, ουτε σας έχω χέσει, αλλα μ' αυτα που με λέτε θα γίνει κι αυτό''!!!

4)Μία δασκάλα αγγλικών σε ένα χωριό της Χαλκιδικής, μάθαινε στα παιδιά τους μήνες στα Αγγλικά:
''Η γενάρ'ς στα εγγλέζ'κα γιένιεται Τζάνιουαρι(January)....
...η Φλεβάρ'ς στα εγγλέζ'κα γιένιεται Φέμπρουαρι(February)....
η Μάρτ'ς(March)... μέν' ως έχ'!''

5)-"Τι σπουδάζ' η γιος ζν Αγγλία;"
-"Λύκος"
-"Τι ρε λύκος;"
-"Λύκος σι λεω.Του πρώτου χρόνου έφαε 100 γίδια,του δεύτερου 150,τώρα ήμαστε στα 200 κι ακόμα δε τελείωσε"

6)Η θειά η Μαρίγια απ' την Λούκοβη λέει μια μέρα με παράπονο στο μεσήλικα γιο της.''Αντε Βαγγελούδ'μ διε να παντρευτείς και σι γιατι λιμπίστικα κουφέτα!''.....Την κοιτάει με ύφος το Βαγγελούδ' και την λέει''Καλά μαρή μάνα και σαν σε τραβήξ' εσένα να θες κόλυβα, εγώ τι πρέπ' να κάνω;''


3 σχόλια:

  1. Αυτά είναι λουκοβίτικα ανέκδοτα κι όχι πολυγυρινά.
    Οι Λουκοβίτες φημίζονται για τα γνήσια ανέκδοτα κι όχι οι Πολυγυρινοί. Κάποιοι Πολυγυρινοί έχουν την έφεση να λεν' μασάλια, αλλά τα περισσότερα είναι παρμένα από τους αχτύπητους Λουκοβίτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όμως τι είναι τα μασάλια;
    Η λέξη είναι τούρκικης προέλευσης μάλλον και είναι μικρές πραγματικές ιστορίες που συνέβησαν στη περιοχή ή τέλος πάντων συνέβησαν.
    Βέβαια το να τις λες θέλει μεγάλη "τέχνη".>>>> Πάρε τήν απάντησή σου φίλε ανιστόριτε ...ποιοί Τούρκοι ρε;;;;;;; όταν κάνουν τήν εμφάνησή τους στήν ιστορία ώς σελτζούκοι!!!τό 1076 μ.χ.χ. μετά τήν μάχη τού Μάτζικερτ. Ποιοί Τούρκοι;-αυτοί οι ληστρικής, αρπακτικής, νομαδικής καταγωγής μογγόλοι, από τά αλτίν ντάγ τής μογγολίας;πού εκμεταλεύονται τά ήθη μας, τή γλώσσα μας, καπηλεύονται τήν ιστορία μας;
    Νά η απάντηση λοιπόν:Μασάλια είναι>>>>>Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011
    Τα Μασάλια > τά (εμά)-σάλια
    10:21 μ.μ. | Αναρτήθηκε από .
    Γράφει η Αρτάνη
    Σαν επεξήγηση: - Δήλα-δή τα ημέτερα, τα δικά μας σάλια, τα εμά σάλια > οι αυτό-σαρκα-σμοί μας > τα ανέκδοτά μας.
    - Σίαλον = σίγα + ρέω, ροή > σίγαρον > σίαλον > διότι ρέει σιωπηλά σάλιο, μύξα, σίελον σιαλίζω, σιελίζω, σαλιάζω, σιαλισμός, σιάλισμα, σιάλωμα, σίαλος σιελογόνος, σιαλαντλία, σαλιάρα, σάλιαγκας (άγω), σάλιακας, σάλιαγκος, σαλιάρης, σαλιαρίζω, σαλιάρικος, σαλιαρίστρα, σαλιάρωμα, σάλιασμα, σαλιγκάρι, σαλίγκαρος, σάλιωμα, σαλιώνω, σιαλικός, σιαλίτης.Πιθανότατα καί τό Τσιγάρο σου από εδώ νά προέρχεται ώς λέξις>ρεέι!!!!
    - Σάρξ = άρ-ω, άρτιος. Οι σάρκες συνδέουν, συνέχουν και συναρμόζουν (άρω) την πλέον αρμοσμένη κατασκευή της φύσης, το σώμα των ζώων - η σάρκα. Σαρκάω, σάρκα, σαρκάζω, σαρκασμός, σαρκήρης, σαρκώδης, σαρκίδιον, σαρκίζω, σαρκικός, σάρκινος, σαρκίον, σαρκίτις, σαρκοβόρος (βορά), σαρκοφάγος, σαρκοβρώς (βιβρώσκω), σαρκόω, σάρκωμα, σάρκωσις, ενσάρκωσις, σαρκίδιον, σαρκώνω, ενσαρκώνω, σαρκωμάτωσις. Αυτό + σαρκάζομαι = τρώω τις σάρκες μου!.
    - Πάντα χωρατατζήδες και γλεντζέδες οι χωριανοί μου, και ως Μακεδόνες ( Μακ + Ηδονή ). Στη δουλειά, δουλειά, μά και στα γλέντια έξω καρδιά!.Και όποτε έβρισκαν ευκαιρία, ύστερα από τίς σκληρές και επίπονες εργασίες στα χωράφια, στο λιοπύρι, στη βροχή και στο χαλάζι καμιά φορά, στα καφενεία, λοιπόν, τα πρωϊνά οι γεροντότεροι μα κυρίως στα νυχτέρια πού έκαμναν, έλεγαν και κάποιες «ιστορίες», κάποια μουχαμπέτια άνευ σοβαρού περιεχομένου, από ΄κείνα τα χρόνια τα παλιά κι τα ζαμανίσια. «Ε!΄ρέ πότι να γηράσου να πηναίβουμει!!!» Ιστορίες με συμβάντα του απώτερου παρελθόντος μα και του πρόσφατου. Άλλοτε για νά μεταφερθεί μία είδηση, άλλοτε πάλι για διασκέδαση μιας και η διασκέδαση εκείνα τα χρόνια ήταν κάτι το σπάνιο και συνάμα δύσκολο.
    Τό περιεχόμενό τους ανάλογο. Είτε σκωπτικό, περιπαικτικό, αστείο, κωμικό, σατιρικό, ιλαροτραγικό, κάποιες φορές φανταστικό, παράδοξο, υπερβολικό μα πάντοτε αυτο-σαρκαστικό* και διδακτικό συνάμα. Πίσω, όμως, από την
    διαδικασία αυτή ίσως (;) να είχε μέσα του, αθέλητα κρυμμένον, πιθανόν ο αφηγητής ( μασλατατζής – χωρατατζής ) της όποιας τέτοιας αφήγησης και κάποιον Αριστοφάνη ή τον «αρχιψευταρά» παραδοξολόγο προπροπάππο μας συμπατριώτη τον Αντιφάνη* τον Βεργαίο!. Ποιός ξέρει!;.
    - Μία από αυτές τις μικρές «ιστορίες», τα λεγόμενα «Μασάλια» ή «Μασλάτια» ή «Μουχαμπέτια» «μεταφέρω» παρακάτω όπως την θυμάμαι, τότε παρασταλιάζοντας, καί άκουσα από τους παλιούς στα πασταλιάσματα και στα νυχτέρια στο πατρικό μου.>>>>>συνέχεια ακολουθεί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εδώ η συνέχεια >>>>> Προϊδέαση – Μυθοπλασία: - Την πρώτη φορά πού βρέθηκε είς τας Αθήνας ό Αντιφάνης, προσκεκλημένος του ρήτορα Δημοσθένη, έτυχε να είναι Χειμώνας. Τό κρύο ήταν φοβερό κι ανυπόφορο!. Άπό την Άμφίπολη έφτασε στο Φάληρο με φορτηγό καράβι ιστιοφόρο, πού μετέφερε ξυλεία από το Όρος Πάγγαιον. Οι άνθρωποι τού Δημοσθένη τον υποδέχτηκαν με τις δέουσες τιμές πού έπρεπε, ως πρώην ξένο, μα και ως «Αθηναίο» πολίτη πλέον. Τού προσέφεραν ανάκλιντρο να αναπαυθεί κοντά σε αναμμένη Εστία καί για να ζεσταθεί, στην Εκκλησία του Δήμου, τον στεφάνωσαν με στεφάνι Δάφνης, του προσέφεραν οίνο από τα Μεσόγεια σε κρατήρα και σύκα αποξηραμένα.
    Ο Αντιφάνης αφού τους ευχαρίστησε για όλα αυτά τά καλά του Ξένιου Δία, αρνήθηκε να καθίσει κοντά στην αναμμένη Εστία. Απομακρύνθηκε προς το παράθυρο με τον κρατήρα στο χέρι και αφέθηκε.. για να ρεμβάζει τον φουρτουνιασμένο Σαρωνικό πίνοντας το κρασί του ατάραχος, και να ακούει τους κιθαρωδούς και τους ραψωδούς !!!
    -Ω! Αντιφάνη. Μά καλά δεν κρυώνεις με τέτοιο κρύο; τον ρώτησαν.
    -Εε! όχι και κρύο, ώ άνδρες Άθηναίοι!, απάντησε.
    -Μα πώς; δεν βλέπεις πως όλα, ειδικά σήμερα, είναι παγωμένα, και ο Κηφισός κι αυτός πάγωσε.. και τα παιδιά, νάτα τα παιδιά, κάνουν πάνω του τσουλήθρες;
    -Εκεί να δείτε κρύο πού κάνει! στα μέρη μου, απάντησε…
    -Δηλαδή; πόσο κρύο;!
    -Να! τα λόγια πού είπαμε, στη συμφωνία πού κάναμε με τον πλοίαρχο, για τα ναύλα του ταξιδιού μου, έμειναν εκεί παγωμένα!. Ελάτε τώρα την Άνοιξη που θα λειώσουν, να τα ακούσετε!!!
    - ’Ω! Μακάριοι Θεοί!.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.