Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Αφήστε τους Έλληνες στην ησυχία τους!

Το παρακάτω άρθρο μας το έστειλε η Βυζαΐτου Δήμητρα που κατοικεί στη Γερμανία:


Διάβαζα σήμερα (10.02.2012) ένα άρθρο στην σημαντικότερη γερμανική εφημερίδα της Γερμανίας, "Die Zeit" (πολιτικά φιλελεύθερη), και σκέφτηκα να το μεταφράσω και να σας το στείλω:


Αφήστε τους Έλληνες στην ησυχία τους!
Η εντολή λιτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ωθεί την Ελλάδα σε καταρρεύση. Η χώρα χρειάζεται αντί βάναυσων περικοπών ένα πρόγραμμα ανoικοδόμησης - και για το συμφέρον της Γερμανίας.
Ειδήσεις από μία διχασμένη Ευρώπη: η Γερμανία αυξάνει για πρώτη φορά τις εξαγωγές της σε ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Η οικονομία ανθεί, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται, η ανεργία μειώνεται, η μεταλοβιομηχανία απαιτεί αυξήσεις του ύψους 6,5 τοις εκατό, λόγω των καλών εταιρικών κερδών. Η Γερμανία: ένα νησί των ευλογημένων.


Αντιθέτως η Ελλάδα: μία χώρα στο χείλος του γκρεμού και σε αναταραχή. Η μεταβατική κυβέρνηση αποφασίζει, υπό την πίεση της τρόικας της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, ένα νέο πακέτο δραστικών μέτρων λιτότητας. Οι μισθοί αναμένεται να μειωθούν κατά 20 με 30 τοις εκατό. Στο δημόσιο τομέα θα απολυθούν 150.000 άτομα ως το 2015. Η οικονομία θα συρρικνωθεί, τον παρόντα χρόνο ίσως και εώς πάνω από οκτώ τοις εκατό. Η χώρα εξακολουθεί να είναι αντιμέτωπη με την προοπτική πρώχευσης.
Παρόλα αυτά η ΕΕ παραμένει συγκρατημένη σε ό,τι αφορά στο δεύτερο πακέτο υποστήριξης της ΕΕ όγκου 130 δισεκατομυρίων ευρώ. Οι Υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ αμβιβάλουν για το αν η κυβέρνηση Παπαδήμου και οι παρατάξεις που τη στήρίζουν δύνανται να εφαρμόσουν πραγματικά τα μέτρα λιτότητας όπως έχει ανακοινωθεί. Και δικαίολογημένα. Διότι οι περικοπές που ήδη έχουν αποφασιστεί δεν ανθίζουν. Κι αυτό γιατί προκαλούν μόνο την επιδείνωση των προβλημάτων. Και επειδή η αντίσταση των Ελλήνων κατά το πρόγραμμα πτώχευσης και τη στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων της χώρας τους είναι δικαιολογημένα μεγάλες.
Είναι αυτή η προοπτική μίας ενωμένης Ευρώπης; Μία χώρα καταγωγής του δυτικού πολιτισμού και της Δημοκρατίας να καταντήσει προτεκτοράτο των Βρυξελλών - χωρίς ελπίδα ανάκαμψης; Μία ήπειρος, η οποία διασπάζεται όλο και πιο έντονα σε έναν πλούσιο Βορρά και σε ένα Νότο που υποφέρει και στον οποίο οι άνθρωποι που ζουν σ΄αυτόν δε ξέρουν πια, πως να εξοικονομήσουν τον άρτον τον επιούσιον; Και την ίδια ώρα στη Γερμανία ο κυβερνητικός συνασπισμός να σκέφτεται σοβαρά εν μέσω της χειρότερης οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών να μειώσει τους φόρους;
Κι όμως, δεν μπορούμε να είμαστε αδιάφοροι για το τι συμβαίνει στην υπόλοιπη ήπειρο γύρω μας. Όχι μόνο γιατί διεγείρεται ένας επικύνδινος πολιτικός ριζοσπαστισμός και μία εκ νέου εθνικοποίηση, όπως θα φανεί στις επικείμενες εκλογές στην Ελλάδα.
Αλλά θα έπρεπε να ανυσηχούμε και γιατί αυτή η μοιραία εξέλιξη, που προωθείται βασικά από τη γερμανική κυβερνηση, θα μπορούσε να βλάψει το δικό μας μοντέλο επιτυχίας: η οικονομία της Γερμανίας ανθεί μόνο και μόνο επειδή οι επιχειρήσεις μας κλείνουν δουλειές και κάνουν κέρδη εις βάρος των πιο αδύναμων χωρών. Επειδή εκεί οι μισθοί είναι (ακόμη) σχετικά υψηλοί σε σχέση με την πολύ ασθενέστερη παραγωγικότητα, ενώ ταυτόχρονα λόγω της τεράστιας πίεσης για περικοπές συρρικνώνεται η εγχώρια ζήτηση. Ενώ εδώ, σ΄αυτή τη χώρα, κάναμε χρόνια ολόκληρα συγκρατημένες μισθολογικές αυξήσεις και οι κόκκινο-πράσινες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας καταστήσανε την εγχώρια οικονομία τόσο ανταγωνιστική, ώστε να απειλεί να συντρίψει τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ - ακόμη και τη Γαλλία.
Αλλά ποιος θα αγοράζει στο μέλλον τα γερμανικά προϊόντα; Δεν χρειαζόμαστε πια τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση, επειδή μας κοστίζουν τα καλά μας τα λεφτά;
Όποιος σκέφτεται με αυτό τον τρόπο δεν αναγνωρίζει ότι δεν είναι η Ελλάδα εκείνη που έχει το μεγαλύτερο κέρδος από τα ευρωπαϊκά προγράμματα διάσωσης, από το κοινό νόμισμα και την κοινή αγορά, αλλά η Γερμανία.
Η Ελλάδα χρειάζεται την αλληλεγγύη μας!
Εάν η Ελλάδα κύρρητε πτώχευση, θα έπρεπε (και) οι γερμανικές τράπεζες να διαγράψουν δισεκατομμύρια και στο τέλος θα την πλήρωναν οι γερμανοί φορολογούμενοι. Εάν καταργούνταν το ευρώ και εισαγόταν και πάλι το γερμανικό μάρκο, θα είχαμε δραματική επανεκτίμηση. Σύμφωνα με τους ειδικούς το αποτέλεσμα θα ήταν να αυξηθούν οι τιμές κατά 40 τοις εκατό. Με το γερμανικό μοντέλο ανάπτυξης, το οποίο είναι προσανατολισμένο στις εξαγωγές, το τέλος θα ερχόταν γρήγορα.
Στο Νότο της Ευρώπης, όχι μόνο στην Ελλάδα, κυριαρχεί ένα δυσοίωνο κλίμα, που στρέφεται κυρίως κατά της Γερμανίας. Σχεδόν 70 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, η Γερμανία εκλαμβάνεται και πάλι ως εχθρική δύναμη. Υπάρχουν ήδη φωνές που απαιτούν ριζική δράση κατά της ξένης κυριαρχίας των Βρυξελλών και του Βερολίνου.
Και ποιος θα μπορούσε να κατηγορήσει τους ανθρώπους αυτούς που ωθούνται στην αθλιότητα της φρώχειας! Να καθήσουν να βλέπουν πως το μοντέλο ευημερίας τους καταστρέφεται και οι πολιτικοί ηγέτες τους καταντούν δέκτες εντολών;  Μόνο και μόνο για να μη πρέπει οι τράπεζες και οι κερδοσκόποι να διαγράψουν εντελώς τα δάνεια, τα οποία πρόθυμα δώσανε στις αδύναμες χώρες και τα οποία συνοδεύονται για χρόνια με ζουμερούς φόρους;
Όχι, αυτή δεν μπορεί να είναι η Ευρώπη στην οποία θέλουμε να ζήσουμε. Μία Ευρώπη στην οποία να καθορίζουν οι τράπεζες και τα Hedgefonds ποιες χώρες επιτρέπεται να επιβιώσουν και ποιες όχι.
Το τίμημα της μονόπλευρης πολιτικής της λιτότητας, την οποία σε μεγάλο βαθμό εφαρμόζουν οι οικονομικοί παράγοντες και η Μέρκελ είναι η διάλυση της Ευρώπης. Και μία μακροχρόνια ύφεση που θα φτάσει και στη Γερμανία. Επειδή ακριβώς δε ζούμε σε ένα νησί των ευλογημένων.
Η Ελλάδα χρειάζεται την αλληλεγγύη μας, την πλήρη περικοπή του χρέους και ένα πρόγραμμα ανοικοδόμησης αντί των συνεχόμενων πακέτων περικοπών και υποστήριξης. Για να έχει η χώρα την ευκαιρία σε δέκα ή σε είκοσι έστω χρόνια να ορθοσταθήσει και να γίνει και πάλι ισότιμο μέλος της Ένωσης.
Ένα τέτοιο ευρωπαϊκό πακέτο ανάπτυξης δε θα κόστιζε περισσότερο. Αλλά θα έδινε στους ανθρώπους στην Ελλάδα και γενικά στην Ευρώπη εκ νέου μία προοπτική. Γι΄αυτό και αξίζει κανείς να επιχειρηματολογεί και να μάχεται. Όχι για τον αποκλεισμό της Ελλάδας από την Ευροζώνη και την ευρωπαϊκή κοινότητα υποστήριξης. Χρειαζόμαστε την Ελλάδα - ως παράδειγμα πως η Ευρώπη νοιάζεται για τον εαυτό της.
Λουδοβίκος Γκρέβεν
Μετάφραση στα ελληνικά: Δήμητρα Βυζαϊτου


Με εγκάρδιους χαιρετισμούς από Γερμανία...


Δήμητρα Βυζαΐτου





0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.