Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Τα θανατηφόρα τροχαία στον δρόμο Ψακουδίων-Ορμύλιας

του Πάνου Μάκη

Ανοιχτή επιστολή
Θέμα: τα θανατηφόρα τροχαία στο δρόμο Ψακουδια - Ορμυλια

Πριν μερικές εβδομάδες, άλλα δυο νέα παιδιά, γεμάτα όνειρα για τη ζωή σκοτώθηκαν σε τροχαίο  στον δρόμο Ψακουδια – Ορμυλια. Δυο ακόμα  οικογένειες  ζουν τον απόλυτο εφιάλτη της απώλειας των παιδιών τους και προσπαθούν να κρατηθούν όρθιες μετά το τραγικό χτύπημα.
Ο θάνατος ενός παιδιού, πιστέψτε με είναι ότι πιο τραγικό μπορεί να συμβεί σε κάποιο γονιό.  Όσο και να προσπαθήσει κανείς να φανταστεί τον εαυτό του σε μια τέτοια θέση, έστω και για μερικά  δευτερόλεπτα, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να πλησιάσει την πραγματικότητα.
Μόνιμος σύντροφος πλέον η θλίψη, ο πόνος και η απόγνωση. Ένας πόνος βαθύς, βουβός, καθημερινός, χωρίς τελειωμό χωρίς ελπίδα. Ένας πόνος που δεν ξεπερνιέται, απλώς μαθαίνεις να ζεις μ αυτόν. Αν βέβαια καταφέρεις να ζήσεις και δεν τρελαθείς.
Ειλικρινά εύχομαι με όλη μου τη ψυχή κανένας   να μη βρεθεί σ αυτή τη θέση. Όμως είναι σίγουρο ότι ούτε με ευχές ούτε με προσευχές γίνεται τίποτε, αν δεν βάλουμε και εμείς το χεράκι μας να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα. Τι θέλω να πω με αυτό:
 Σ αυτό το δρόμο των μόλις πέντε χιλιομέτρων, φίλοι συγχωριανοί τα τελευταία χρόνια έχασαν τη ζωή τους δέκα άνθρωποι. Δέκα  κυρίως  νέα παιδιά  σκοτώθηκαν άδικα  βυθίζοντας  και τις ζωές των δικών τους σε μια ατελείωτη  θλίψη. Πολύ περισσότεροι γλύτωσαν  από τύχη και όχι από θαύμα  και άλλοι τραυματίστηκαν ελαφρά ή σοβαρά. Σχεδόν κάθε χρόνο έχουμε κατά μέσο όρο ένα θάνατο ή ένα τραυματισμό. Αυτή λοιπόν τη θυσία ενός παιδιού στην άσφαλτο, φτάσαμε στο σημείο να τη θεωρούμε φυσιολογική απώλεια και την προσπερνάμε, λες και είναι αναπόφευκτο σχεδόν κάθε χρόνο να θρηνούμε την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Και ξέρετε γιατί φίλοι μου; Γιατί νομίζουμε ότι δεν αφορά εμάς αλλά κάποιους  άλλους. Γιατί το δικό μας παιδί λέμε, ούτε πίνει ούτε τρέχει. Δεν θέλουμε ούτε να φανταστούμε τον εαυτό μας σε μια τέτοια κατάσταση. Εμάς, αισιοδοξούμε, δεν θα μας χτυπήσει η μοίρα. Να ξέρατε  πόσο μεγάλο λάθος κάνουμε!
Δυστυχώς όμως  είναι σχεδόν σίγουρο ότι τους επόμενους μήνες τα επόμενα χρόνια κάποιου άλλου συγχωριανού μας θαρθει και η δική του σειρά να θρηνήσει είτε ένα θάνατο ή στην καλύτερη περίπτωση ένα σοβαρό τραυματισμό, που κάποιες φορές είναι χειρότερος και από θάνατο.  
Όμως φίλοι μου, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δεν χρειάζεται να χτυπήσει και τη δική μας  πόρτα μια τέτοια δυστυχία για να αντιδράσουμε.
Υπάρχει τρόπος να ελαχιστοποιήσουμε αυτές τις τραγικές απώλειες, από τη στιγμή που ξέρουμε πλέον τις αιτίες που τις προκαλούν. Έστω και ενός παιδιού τη ζωή να σώσουμε, θα 'ναι η μέγιστη προσφορά μας …..
Και εξηγούμαι :
Έχουμε τα εξής  δεδομένα, που συμμετέχουν και παίζουν καθοριστικό ρόλο σ αυτό το θλιβερό φαινόμενο της απώλειας ανθρώπινων ζωών.
Πρώτον.  Τα ψακουδια μας, με τα μπαράκια, τις ταβέρνες και γενικά τη νυχτερινή ζωή, που  συγκεντρώνει τη νεολαία μας, με ότι συνεπάγεται από μια τέτοια, δραστηριότητα. Αυτό το δεδομένο δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Η νεολαία μας πάντα θα διασκεδάζει, θα ερωτεύεται, θα έχει νταλκάδες, που μπορεί κάποιες φορές να την οδηγεί σε μερικά ποτά παραπάνω.
Δεύτερον.  Το χωριό μας θα συνεχίσει να απέχει επτά χιλιόμετρα από τα Ψακουδια
Τρίτο.  Έχουμε τον τρόπο της οδικής συμπεριφοράς της νεολαίας μας.
Εδώ μπορούμε να επέμβουμε δραστικά 
Να συνεργαστούμε και να απαιτήσουμε από την τροχαία, τους δυο καλοκαιρινούς μήνες κυρίως, να ξαναρχίσει  και να πυκνώσει τα αλκοτέστ. 
Να κάνει συχνότερους ελέγχους για υπερβολική ταχύτητα στο δρόμο αυτό.
 Να ζητήσουμε να γίνονται στα σχολείο μας  κάποια μαθήματα οδικής συμπεριφοράς
Να νουθετήσουμε κάποιους νέους μας που είναι γνωστό ότι το παίζουν Σουμαχερ.
Ακόμα δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα αν υπάρξει συμμετοχή να συγκροτήσουμε μια ομάδα εθελοντών, που τα Σαββατοκύριακα του Ιουλίου και του Αυγούστου, θα περιπολούμε τις νύχτες εκ περιτροπής με ένα φάρο στο καπό του αυτοκίνητου μας.
Τέταρτο.  Υπάρχει τέλος ο δρόμος που ενώνει αυτούς τους δυο πόλους  και τον οποίο είναι αναγκασμένα τα παιδιά μας να διατρέχουν τη νύχτα προς τη μια η την άλλη κατεύθυνση. Ένας δρόμος ο όποιος φτιάχτηκε πριν από πενήντα χρόνια για να εξυπηρετεί τις ανάγκες της εποχής εκείνης, που κυκλοφορούσαν 5-6 αυτοκίνητα. Από τότε μέχρι σήμερα καμιά παρέμβαση, καμιά σοβαρή βελτίωση.
Κι όμως  σ αυτό το δρόμο – φονιά  μπορούμε να κάνουμε αρκετές μικρές έστω παρεμβάσεις που θα μπορέσουν να σώσουν ανθρώπινες ζωές.
Να απαιτήσουμε  και να διεκδικήσουμε από τους υπεύθυνους και αν δεν ανταποκριθούν άμεσα να πάρουμε την πρωτοβουλία να τα φτιάξουμε μόνοι μας τη διαγράμμιση του δρόμου. Είναι ανεπίτρεπτο ένας δρόμος τέτοιας κυκλοφορίας να μην έχει ούτε διαγράμμιση.
Να τοποθετηθούν φωσφορίζουσες πινακίδες που θα προειδοποιούν για τον κίνδυνο
Να τοποθετηθούν σ όλες τις στροφές προστατευτικές μπάρες και να ξεκινήσουμε μια προσπάθεια σιγά- σιγά να μπουν μπάρες σ όλο το μήκος του δρόμου.
Όλα αυτά μπορούμε να τα πετυχουμε με αυτοοργανωση, αρκεί να σκεφτούμε ότι συμμετέχοντας σε μια τέτοια προσπάθεια σώζουμε το δικό μας παιδί.

  ΥΓ:Παρακαλώ αν υπάρξουν παρατηρήσεις ή προτάσεις  από συγχωριανούς μου, να είναι επώνυμες ή καλύτερα στο 6944962510
                                                                               Πάνος Μάκης
                                                                               Γεωπόνος

4 σχόλια:

  1. Αυτά που αναφέρθηκαν είναι η απόλυτη αλήθεια και για όλα αυτά μικροί-μεγάλοι έχουμε μια απαράδεκτη απάθεια.Πέρα από τα υλικά και τα άυλα αγαθά το μεγαλύτερο αγαθό είναι το δικαίωμα στην ζωή και αυτό έχει στερηθεί από πολλούς ανθρώπους και από τις οικογένειες τους όλα αυτά τα χρόνια πάνω σε αυτόν τον δρόμο(γιατί αν χάσεις έναν δικό σου άνθρωπο και πόσο μάλιστα να χάσει μια μάνα το παιδί της στην ουσία μετά δεν υπάρχει κάτι χειρότερο).Ήταν μέρες που και εγώ ο ίδιος έτρεχα αλλά η μαγκιά δεν είναι το να τρέχεις γρήγορα η μαγκιά είναι το να μπορέσεις να ζήσεις.Μην αγαπάτε την ταχύτητα και την μέθη,να αγαπάτε την ομορφιά της ζωής και όλα αυτά που έχει να σας προσφέρει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. κύριε Μάκη έχετε απόλυτο δίκιο...υπάρχει όμως και μια πιο απλή λύση.
    Ας μην εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας....ας μην τους αγοράζουμε "δώρο-μηχανή" από τα 13 τους γιατί πέρασαν με "10-απλή βάση" την τάξη....ας μην τους δίνουμε το κλειδί του αυτοκινήτου από τα 15 τους...
    ας μη θεωρούμε τα δικά μας παιδιά τα ευφυέστερα του κόσμου και τα καλύτερα του κόσμου, γιατί καθώς λέτε (παιδιά είναι σαφώς) έχουν και τους έρωτες τους, θα ξεφύγουν και λίγο, θα πιουν και ένα ποτήρι παραπάνω.....
    όλες οι προτάσεις σας θα με βρουν ΑΠΟΛΥΤΑ σύμφωνο και απλά θα προσθέσω άλλη μία!
    ας είμαστε ΞΥΠΝΙΟΙ...και να πάμε να πάρουμε ΕΜΕΙΣ το παιδί μας στις 3, στις 4, στις 5, την ώρα που θα συμφωνήσουμε τέλος πάντων από τα Ψακούδια στο χωριό μας.
    Ας μη θρηνήσει αυτός ο τόπος άλλα αγγελούδια!

    Σ.Ι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κε Μακη,

    συμφωνω απολυτα με την πλειοψηφια των προτασεων σας και θελω να προσθεσω οτι εκτιμω την πρωτοβουλια σας να θιξετε το θεμα, που παρ επιπτοντως θα επρεπε να μας απασχολει εδω και δεκαετιες. Παρ ολα αυτα δεν ειμαι ιδιαιτερα σιγουρος αν και κατα ποσο μια ευθυγραμμιση του δρομου θα βοηθουσε (εστω και ελαχιστα) στο να μειωθει η πιθανοτητα ατυχηματος. Θα μπορουσε κανεις καλιστα να κανει την παραδοχη, οτι σε εναν ευθυγραμμισμενο δρομο αυξανεται η ταχυτητα των οχηματων. Το αποτελεσμα ενος τετοιου συλλογισμου θα ηταν, οτι ναι μεν μειωνεται η πιθανοτητα ατυχηματων στις στροφες του ανεμομυλου αλλα παραλληλα αυξανεται η ιδια πιθανοτητα στην εισοδο του χωριου, στο γηπεδο, μιας και τα οχηματα (ιδιαιτερα τη νυχτα) θα εισερχονται στο χωριο με πολυ μεγαμυτερες ταχυτητες. Επιπροσθετως να μην ξεχναμε καιτην πιθανοτητα να υπαρχουν πεζοι στην εισοδο του χωριου. Πιστευω λοιπον οτι οποιαδηποτε αλλαγη χρηζει ιδιαιτερης επιστημονικης μελετης με γνωμονα την αυξηση της οδικης ασφαλειας. Κατα την ταπεινη μου αποψη ενας σε καθημερινη βαση αστυνομικος ελεγχος (γιατι οχι και απολυτα συνεχης?) του δρομου σε συνδυασμο με την εναρξη νυκτερινων δρομολογιων δημοτικων συγκοινωνιων ισως να ειχε καλυτερα αποτελεσματα. Και σε αυτο το σημειο πιστευω, οτι ολοι οι Ορμυλιωτες πρεπει να απαιτησουμε απο το δημο να κανει τις αναλογες ενεργειες.

    Με φιλικους χαιρετισμους

    Χρηστος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ για τις παρατηρησεις σου Χρηστο και καποιες δικες σου προτασεις. Ενα παντως είναι σίγουρο, οτι πρεπει να μας απασχολησει το θεμα σοβαρα.
      παρατηρηση: εγω δεν μιλησα για ευθυγραμμιση του δρομου αλλα για διαγαμμιση, γιατι οπως θα ξερεις, ουτε αυτο το απλο και αυτονοητο δεν υπαρχει.

      Διαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.