Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Ο Αντώνης Παπαδημητρίου για τον μαραθώνιο του Χιούστον!

του Λελεγιάννη Γιάννη

Πριν από περίπου δύο βδομάδες, στις 13 Ιανουαρίου 2013, ο Παπαδημητρίου Αντώνης διέπρεψε στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, τερματίζοντας 15ος στη γενική κατάταξη και 9ος στην κατηγορία του, στον διεθνή μαραθώνιο του Χιούστον. 
Αναλυτικά τα στατιστικά του μπορείτε να τα δείτε στο άρθρο που ετοιμάσαμε την επόμενη μέρα.

Σήμερα όμως, καταφέραμε και μιλήσαμε με τον Αντώνη, ο οποίος μας μεταφέρει την εμπειρία του από αυτόν τον διεθνή αγώνα.


Γεια σου Αντώνη. Ξεκινώντας, θα ήθελα να σε ρωτήσω για το πως επιλέχθηκες να εκπροσωπήσεις τη χώρα μας στο διεθνή μαραθώνιο του Χιούστον;

Γεια σου Γιάννη. Ο ΣΕΓΑΣ έπρεπε να επιλέξει έναν Έλληνα αθλητή και μία Ελληνίδα αθλήτρια, όπου θα έπαιρναν μέρος στον μαραθώνιο του Χιούστον. Οι προπορευόμενοι αθλητές στην κατάταξη του πανελλήνιου πρωταθλήματος δεν δέχτηκαν, ο καθένας για το δικό του λόγο, και έτσι τρεις βδομάδες πριν τις 13 Ιανουαρίου, ημέρα διεξαγωγής του μαραθωνίου, με τηλεφώνησε άνθρωπος του ΣΕΓΑΣ όπου μου έγινε η πρόταση. Μη έχοντας προετοιμαστεί κατάλληλα και ενώ υπήρχε μικρή χρονική μεσολάβηση μεταξύ των δύο μαραθώνιων (σ.σ. ο Αντώνης βγήκε 6ος στον Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας, στις 11 Νοεμβρίου), τόλμησα να απαντήσω θετικά στην πρόσκληση-πρόκληση για μένα! Μέχρι και έμπειροι μαραθωνοδρόμοι λένε πως ο οργανισμός είναι δυνατό να δεχτεί μέχρι και δύο μαραθώνιους σε ένα χρόνο με κατάλληλη ξεκούραση και προετοιμασία. Είχα κάποιο φόβο τραυματισμού, για να πω την αλήθεια, αλλά ρίσκαρα.


Ποια ήταν η προετοιμασία σου για τον μεγάλο αυτόν αγώνα;

Η ουσιαστική προετοιμασία είχε γίνει για την κλασική διαδρομή της Αθήνας το Νοέμβριο και ενώ μετά τον συγκεκριμένο αγώνα υπήρχε μία μικρή μεσολάβηση για ξεκούραση εγώ ήδη είχα αρχίσει να προετοιμάζομαι για μικρότερες αποστάσεις, χωρίς δηλαδή να κάνω τα μεγάλα λεγόμενα long run.


Ταξίδεψες στην άλλη άκρη της γης! Πως ήταν το υπερατλαντικό ταξίδι;

Στίς 8 Ιανουαρίου, ημέρα Τρίτη,και ώρα Χιούστον 7π.μ. (ώρα Ελλάδος 3μ.μ) ξεκίνησα μόνος μου για το αεροδρόμιο Μακεδονίας με προορισμό την Αθήνα. Έφτασα στο ξενοδοχείο όπου έμεινα για λίγες μόνο ώρες (έφτασα εκεί 11 το βράδυ) και τα χαράματα στις 03:30 ξεκινήσαμε με τον υπέυθυνο του ΣΕΓΑΣ για το αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος". Εκεί με περίμενε η συναθλήτρια μου, η Θεώνη Λούβη, όπου κάναμε μαζί το υπεραντλαντικό ταξίδι. Στις 6:30π.μ ώρα Ελλάδος ξεκινήσαμε μέσω Φρακφούρτης και 3.30μ.μ. ώρα Χιούστον φτάσαμε στο προορισμό μας. Το περίεργο έιναι με την διαφορά ώρας. Εκεί ήταν μεσημέρι και ενώ εμείς θα έπρεπε να ετοιμαζόμαστε για ύπνο, συνεχίσαμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα.


Πως σου φάνηκε η υποδοχή και η φιλοξενία από τους ομογενείς;

Στο αεροδρόμιο του Χιούστον μας περίμενε ο κ. Ψηφίδης Βασίλης, παλαίμαχος παίχτης του Άρη (της ομάδος δηλαδή που ανήκω). Μας πήγε αρχικά στο σπίτι του και μετά σε ένα εστιατόριο για φαγητό κι αφού φάγαμε μας πήγε στο ξενοδοχείο όπου θα μέναμε τις υπόλοιπες μέρες. Το ξενοδοχείο ήταν στο κέντρο της πόλης στην περιοχή Downtown, το σημείο όπου θα ήταν η αφετηρία και ο τερματισμός του μαραθωνίου. Εμείς ανήκαμε στους ELITE αθλητές, όπως δηλαδή και γνωστοί αθλητές από Κένυα και Αιθιοπία και είχαμε ξεχωριστό χώρο αθλητικής διατροφής. 
Την Πέμπτη έγινε μία εκδήλωση, το λεγόμενο "pastitsio party", όπου με προσκλήσεις οι Έλληνες ομογενείς μαζεύτηκαν μαζί με εμάς στην εκκλησία. Εκεί κάθε χρόνο μαζεύουν το πόσο για τα έξοδα διαμονής και μεταφοράς των Ελλήνων αθλητών στην Αμερική.
Περιττό να σου πω ότι Παρασκευή και Σάββατο βράδυ δεν μπόρεσα να κοιμηθώ, και όταν την Κυριακή τα χαράματα σηκώθηκα για τον αγώνα έλεγα ότι ο μοναδικός μου στόχος ήταν ο τερματισμός μετά από τέτοια ταλαιπωρία και εξάντληση.


Τελικά όμως, τα κατάφερες και με το παραπάνω. Περιέγραψε μου τώρα τον αγώνα και τις συνθήκες που επικρατούσαν.

Το βράδυ πριν τον αγώνα, η θερμοκρασία ήταν περίπου στους 24 βαθμούς. Το πρωί της Κυριακής όμως φυσούσε έντονα, έβρεχε καταρρακτωδώς και η θερμοκρασία ήταν κοντά στους μηδέν βαθμούς! Ακόμα ήταν νύχτα, αφού σηκωθήκαμε πολύ νωρίς πριν καν ξημερώσει, και ο αέρας φυσούσε κόντρα και δεν μπορούσα να δω μπροστά μου. Αλλά ευτυχώς είχα ανεβασμένη ψυχολογία και ανθρώπους δίπλα μας που μας συνόδεψαν και μας περίμεναν στον τερματισμό. Βέβαια και η διαδρομή ήταν πιο βατή σε σύγκριση με την Κλασική διαδρομή της Αθήνας. 
Τα περάσματά μου ήταν σταθερά και το καλύτερο χιλιάρι ήταν το τελευταίο, δηλαδή από το 41ο στο 42ο χιλιόμετρο, κάνοντάς το σε 3:19 λεπτά, πράγμα που δείχνει πως είχα ακόμα δυνάμεις! Σε μερικά σημεία του αγώνα υπήρχαν λακκούβες με νερό, και αφού μπαίναμε με τα παπούτσια μέσα, δυσκόλευε κι η προσπάθειά μας. Εν τω μεταξύ, λόγω του ότι είχα ένα μαυρισμένο νύχι στο πόδι πριν τον αγώνα, αυτό φούσκωσε με το νερό και έβγαλε μία τεράστια φουσκάλα που δυσχέραινε την προσπάθεια μου. Η ανεβασμένη όμως ψυχολογία, η αίσθηση που αγωνιζόμουν με το εθνόσημο στο στήθος, και η ζεστασιά των Ελλήνων ομογενών με βοήθησαν στο να τερματίσω βελτιώνοντας το ατομικό μου ρεκόρ κατά περίπου πέντε λεπτά (σ.σ. στην Αθήνα είχε 2:30:21 ενώ εδώ 2:25:42).


Τι κρατάς από αυτή τη μοναδική εμπειρία;

Από τη διοργάνωση κρατάω την μοναδική εμπειρία που μου δόθηκε να λάβω μέρος σε αγώνα του εξωτερικού. Τα πράγματα εκεί είναι εντελώς διαφορετικά και σίγουρα αν ο καιρός ήταν πιο ευνοϊκός θα ήταν ακόμη καλύτερα. Επίσης κρατώ τον μεγάλο ανταγωνισμό που υπήρχε και τον παλμό του κόσμου που σε παρότρυναν να συνεχίσεις με ακόμη περισσότερη δύναμη!
Ήταν ξεχωριστή και μοναδική εμπειρία και θα ήθελα να ευχαριστήσω πρώτα απ' όλα τον προπονητή μου που χωρίς να με γνωρίζει καλά καλά και χωρίς να έχει κάποιο όφελος, με στηρίζει συνεχώς και είναι κοντά μου, την οικογένεια μου, το σύλλογο μου τον ΑΡΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ και όλους αυτούς που είναι δίπλα μου σε αυτήν την προσπάθεια και θα ήθελα να τους πω πώς θα προσπαθώ πάντα για το καλύτερο!


Τέλος, ποιες είναι οι μελλοντικές σου βλέψεις;

Με βάση τον αθλητισμό θα προσπαθήσω να κάνω ότι άλλο είναι δυνατόν και είναι εφικτό να γίνει. Σε συνεργασία με τον προπονητή μου θα προσπαθώ συνέχεια για την πρόοδο μου αλλά και μέχρι εδώ που έχω φτάσει είμαι υπερευχαριστημένος στα τριάμισι χρόνια της αθλητικής μου σταδιοδρομίας. 
(1ος μαραθώνιος 3:33, 2ος 3:01, 3ος 2:38:48, 4ος 2:38:24, 5ος 2:30:21, 6ος 2:25:41)
Το μόνο που με απασχολεί είναι το πώς θα ζήσω διότι είμαι άνεργος ,εργάζομαι μόνο 2 μήνες την καλοκαιρινή σαιζόν και σίγουρα είναι δύσκολα, αλλά σίγουρα δεν είμαι μόνο εγώ έτσι σε αυτήν την χώρα που ζούμε. 
Στις 24 Φεβρουαρίου αν είμαι καλά,πρώτα ο θεός, θα λάβω μέρος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου που θα γίνει φέτος στην Πηγή Τρικάλων και εν συνεχεία βλέποντας σε τι κατάσταση θα είμαι και σε συνεννόηση με τον προπονητή μου θα δούμε αν θα κάνω κάποια άλλη κούρσα. Για να βάλω και άλλο μαραθώνιο μέσα σε αυτόν τον χρόνο μπορεί να είναι υπερβολή, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Αυτό που προέχει είναι η υγεία!


Σ' ευχαριστώ πολύ Αντώνη κι εύχομαι ό,τι καλύτερο για το μέλλον σου. Όμως, πριν κλείσουμε θέλω να μου συνεχίσεις τη φράση στην παρακάτω φωτογραφία. 

I RUN BECAUSE...
Τρέχω γιατί...


... γιατί το μυαλό μου καθαρίζει από τα καθημερινά προβλήματα, 
γιατί είναι διασκεδαστικό, 
γιατί μου αρέσει, 
γιατί χωρίς να το καταλάβω μου έγινε συνήθεια, 
γιατί έγινε η ανάγκη που φροντίζει για την καλή ή την κακή καθημερινή μου διάθεση!




Δείτε παρακάτω περισσότερες φωτογραφίες του Αντώνη:







0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.