Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Μνήμης και σεβασμού ένεκεν...

του Στεργιούδη Μάκη
Τούτη την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, στον τόπο μου, αρκετά μακριά , στην Ορμύλια, ψάλλεται η εξόδιος ακολουθία του μπάρμπα Μαργαρίτη. Δε ξέρω ποια δύναμη με έσπρωξε να γράψω, ίσως η θλίψη που δεν είμαι εκεί να ανάψω ένα κερί, να ψάλω ένα “Κύριε ελέησον” στο σκήνωμά του, ίσως γιατί ένα κομμάτι και της δικής μου ζωής σχετίζεται τα τελευταία 17 χρόνια με τον μπάρμπα Μαργαρίτη. Ας μην παρεξηγηθούν τα γραφόμενα μου, μια περίεργη χαρμολύπη απόψε γέμισε την καρδιά μου. Χαμόγελο στα χείλη καθώς περνούν δεκάδες στιγμές 17 ολόκληρων χρόνων, πάντα χαρούμενες στιγμές, με πολύ γέλιο και πολλά πειράγματα μα και απέραντη θλίψη για τον ανθρώπινο χωρισμό. Η ψυχή της χορωδίας, ο αιώνιος έφηβος, που δεχόταν το πείραγμα σαν χωρατό, που αυτοσαρκαζόταν πολλές φορές, άλλοτε για τα χρόνια του, άλλοτε για τη λησμονιά του για τις διάφορες εισαγωγές των τραγουδιών, άλλοτε γιατί προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί δεν πλησιάζει στο ΚΑΠΗ που “τρουγιουριζ' η θάνατους”... Κάθε φορά που κόβαμε την τούρτα στα γενεθλια του το Γενάρη, πάντα υπήρχε η αγωνία από αγάπη και μόνο, με το ίδιο ερώτημα στα μέλη της χορωδίας “άραγε, θα είμαστε μαζί του χρόνου;”, ξέροντας βέβαια πως ο χρόνος είναι αμείλικτος για τον καθένα, ακόμη και για τον “αιώνιο μας έφηβο”! τον αγαπούσαμε το μπάρμπα Μαργαρίτη, σίγουρα τον αγαπούσαμε!!! Πλήρης ημερών ο μπάρμπα Μαργαρίτης, άφησε το δικό του στίγμα στον χώρο της παράδοσης, όχι απαραίτητα σαν δεξιοτέχνης του βιολιού, άλλωστε, ούτε τα χρόνια το επέτρεπαν, ούτε η μουσική του παιδεία, όμως, σίγουρα έπαιζε με μεράκι και ψυχή! Το βιολί ήταν η ψυχή του και η χορωδία τα τελευταία χρόνια ήταν το οξυγόνο του. Κάθε που άνοιγα τη θήκη για να του το δώσω, έτρεμε το φυλλοκάρδι του, μη τυχόν και του προκαλέσω κάποια ζημιά στο όργανο, άσχετα αν εκείνη η κάψα έκανε τον ήχο τσιριχτό και μετά βίας μπορούσε ο ηχολήπτης να συνεφέρει τον ήχο. 

Ας αναπάυσει την ψυχή του ο Θεός και ας είναι αιωνία η μνήμη του 
ΣΤΕΡΓΙΟΥΔΗΣ ΜΑΚΗΣ

1 σχόλιο:

  1. άξιοι άνθρωποι άξιοι δάσκαλοι άξιοι πατέρες άξιοι μουσικοί άξιοι στην κοινωνία, εκπληρώνουν το σκοπό της ύπαρξής μας . Να προσπαθήσετε να μην το ξεχάσουμε ποτέ .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας ενημερώνουμε ότι τα σχόλια θα αναθεωρούνται πριν δημοσιευτούν στο blog επειδή, όπως φάνηκε στην πορεία, κάποιοι χρησιμοποιούν την αμεσότητα της δημοσίευσης για να προσβάλλουν το blog και τους αναγνώστες του.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα. Τα μόνα σχόλια που θα απορρίπτονται είναι τα υβριστικά και τα spam.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.